Yalnızım Ben... Tutun Elimden!

Yalnızım ben tutun elimden. Her zaman yanlışım. Hep ezilmiş görülmemiş duyulmamışım. İnsanlar yokmuşum gibi davranmaya devam etmiş. Bense bitmiş bıkmış usanmışım. Hiç gerçek anlamda arkadaşım olmamış birisiyim. Bir insanın gerçekten güveneceği seveceği bir arkadaşı olmaması mümkün mü yoksa bu bana özel bir durum mu ? Sevgili , arkadaş bunlarıda geçiyorum bir insanın 19 tane kuzeni varken bu kuzenlerden bir tanesi ile bile olsa arkadaşmış gibi sohbet edip iç döküp gezip dolaşıp eğlenemez mi? İnsanlar gülmek istediklerinde ilk bana gelirken başlarına kötü birşey geldiğinde ilk bana anlatıp bana danışırken benim ihtiyacım olduğunda neden yanımda olmazlar? İşleri düştüğünde en iyi dostlarıymışım gibi gelip konuşanlar o iş bitince neden uzaklaşır?

Sevgiliyi , dostu , arkadaşı , akrabaları geçtim. Bir insanın öz kardeşi bile neden abisinin yanında olmaz. Onunla sohbet etmez eğlenmez. Her fırsatta abisine karşı gelir kötüler? Oysaki abisi onun için çalışıp didinir cebine harçlık koyarken? Neden bir insan yalnızlığa mahkum edilir?

Nedendir bilmem. Hep yalnız hep yanlışım ben. Herkese sevgi saygı duyarken bunun gram karşılığını almamış sevilmemiş saygı duyulmamışım. Oysaki canları sıkkınken hep yanımda olur moral depolarlar.

Arkadaşlar bunu sadece kendim için söylemiyorum. Çevrenizdeki insanların farkına varın. Gerçekten değeri hakeden insanlara değer gösterin. Sadece bir gününüzü ayırın ve düşünün çevrenizdeki insanları. Onlar neler yapıyor benim için ve benim onlara verdiklerim ne?

Ben herşeyden herkesden vazgeçtim. Daha yolun başında kendimden sıkıldım yükümden yoruldum. Can yakan anılar biriktirmişim. Yalnızlık korkusundan ölümün çabuk gelmesini bekler hale gelmişim.

Varsa yoksa bir anam var. Onlada bir kardeşle bir dostla bir sevgiliyle konuştugun gibi konusmak mümkün mü? Mümkün olsa bile bunları olması gereken insanlarla yapmam gerekmezmiydi? Kardeşim için canımı verebilecekken gözünd bir hiç olmama ne demeli? Babam deseniz bir iftar sofrasında kardeşimle ufak tefek atışmamızdan rahatsız olup keşke zamanında yapmasaydık sizi kafamız rahat olurdu 20 yıldır ne çektiğimiz demiş bir adam(?). Diyeceğim o ki ne bir sevenim ne bir dostum ne de tam anlamıyla bir ailem var. Hep ezilmiş isteklerinden mahrum edilmiş bir insancık var burada. Gerek tipimle aşağılanmış gerek herkese saygı göstermemden dolayı ezik görülmüş bir insan. Yaptığı bütün doğruların yanlış görüldüğü birisi. Ben içine kapanmış dünyadan umudunu kesmiş canlı bir hayaletim. Evet ben buyum.

Arkadaşlar bunu gerçekten kendim için istemeyi bıraktım. Etrafınızdaki insanlara iyice bir bakın süzün gözden geçirin. Benim gibi olan çok insan var onları hayata geri kazandırın. Benim için çok geç en azından ben öyle düşünüyorum ama diğerlerini çıkarın bu bataklıktan. Yalnızlık bile Allah'a mahsusken, her canlı bir eş ararken bir insana bu yapılır mı. Taşın kalbi yok ama, onu bile yosun sarar. Sizde insanları sevginizle sarın sarmalayın.

Lanet olsun ki içimi dökecek kimsem yok. Burada bunları tanımadığım insanlara anlatmam bile benim için bir acı. Ama sizden bana üzülmenizi veya acımanızı istemiyorum. Sizden çevrenizdeki yalnızlıkla boğuşan insanları farkedip onları bu bataklıktan çıkarmanızı istiyorum. Hepinize bol sevgi dolu huzurlu bir hayat diliyorum. Sevgi ve saygılarımla M.A.Ş