Yalnızlık Sandığın Gibi Değil...

Tüm bildiklerini unut!

Yalnızlık sandığından daha acımasız bir karanlık ve seni içten içe başka birine dönüştüren bir boşluktur, unutma boşluğun duygusu da olmaz!

Yalnızlığı bir boşluk olarak tanımlayabiliriz, kişinin yalnızlığı ne boyutta ise etkisi de o kadar oluyor. Bazılarınız yalnızlık çok güzel diyebilir ancak nasıl o kişilerin aslında yalnız bir insanı anlamadığı gibi bende sizi alamıyorum.

Evet yalnızlık aslında iyi bir şeydir yani ne kadar sosyal bir canlı olsak da insanın bazı zamanlar yalnız kalmak istemesi ve kendine vakit ayırmaya ihtiyacı vardır. Ancak fark şurada başlıyor ki ya kişi senin düşünebildiğinden daha derin bir boşluk da karanlıktaysa ? ( Yalnızlık problemini sandığınız gibi anlamış değilsiniz, ne kadar korkunç ve kötü olduğunu bilmiyorsunuz, yalnız olmak kötü bir şey değildir. Problem o istemediği halde yalnız kalmaya zorlanmasıdır.)

Evet siz bizi aslında anladığını ve kendince doğru düşündüğü cevapları olan normal kişiler asıl yalnızlık denen bu acımasız karanlığın kişiyi ne boyutlarda zarar verdiğinden bir habersiniz. Birde gerçek de yalnız olmayıp hiç arkadaşım yok deyip söylenmeniz ayrı bir konu şahsen, yahu sosyalsin etrafında arkadaşların var seninle konuşan bir yerlere gidip gülebildiğin ama gelmiş bunları görmezden gelip arkadaşım yok yalnızım demeyin lütfen.

Konumuza dönecek olursak aslında yalnızlığı genel tabirle asosyallik diyoruz ama şahsen bazı durumlarda asosyallik denen bu şeyin Sandığından büyük etkileri olabiliyor. Asosyal insan arkadaş edinemez ya da basit arkadaşımsı tanışmalardan sonra devamını getiremez. Asosyal kişi böyle bir durumda aslında fazla umursamaz genelde olduğu gibi uğraşlarına yönelir, bunlar genelde yaptığı gibi; oyun oynamak ,bir şeyler izlemek ya da kitap okumak gibi uğraşlardır. Bu kişilerin arkadaşları olmayıp bu yüzden arkadaş ortamında bir yerlere gitme gibi durumları yaşamadığı için evde takılır ve dışarıya çıkmaz çıktığında ise garipsiyebilir. Eğer kişinin bu durumu önemli ölçüde sorun haline gelmişse dışarıya çıktığında eli titreyip değişik psikolojiler yaşar sürekli içinden bir konuşma halindedir böyle zamanlarda normal bir kendi kendine konuşma olmadığı açık ve bariz anlaşılabilir durumdadır.

Peki ya asosyal değilsen ve buna rağmen yalnızsan ? İşte tüm ayrım bence burada başlıyor. Kişi asosyal değil herkes gibi gezmeyi ve arkadaş edinip onlarla takılmayı istiyor hatta çekingen ve utangaçta değil çünkü çoğu asosyal kişiler bu sebeplerden ötürü tanıştığı kişilerle olan arkadaşlığını sürdüremez ve soğuk, sessiz biri olarak gözükür bu yüzden de kendi eğlenme şeklini arkadaşlar yerine tercih eder. İstediğiniz halde hala arkadaş edinemiyor benim gibi yaşadığınız bunca yıldır küçüklünüzden beri tek bir tane bile arkadaş edinememiş iseniz kabul edin ki artık bir sorun vardır. Yalnızlık bir boşluk gibi ve kalbinizde açtığı o boşluğu bir karanlık doldurur bu karanlık ise sizi olduğunuzdan bambaşka birine dönüştürebilir lütfen dikkat edin…yalnızlık adında tabiri bulunduğum bu durumu ne kadar anlatabildim veya ne kadar anladınız bizleri bilemiyorum ama sorun haline gelecek kadar derinleşmiş bir haldeyse yalnızlık normal sizlerin anlayamayacağı bir durum olduğunu kabul edin bence, benim yalnızlığımı ele alırsak hiç arkadaşım olmadı buradaki ''hiç'' konuştuğu kişiler var ama onlar gerçek arkadaş gibi gelmiyor veya sadece sessiz, soğuk biri olduğu için 1-2 kişiyle konuşuyor gibi değil tamamıyla bir HİÇDİR. :D işte eğlenceli kısma geliyoruz ben buna şahsen delirme süreci diyorum benim karanlığımın kalbimi ele geçirip bu hale getiren o süreç bir süre sonra zevkli hale geliyor.

Eğer yalnızlığınızdan ve hiç arkadaşım yok olsun istiyorum, neyim eksik ?, Neden? Neden?! neden böyle olmak zorunda ?!! evrelerindeyseniz bu yalnızlık bir sorun haline gelmiş demektir. Kişi girdiği ortamlarında bu düşünce yapısıyla farklıdır hele ki o aklından gecen şeylerle…bu durum insanı öyle bir etkiliyor ki psikolojik olarak ağır hasarlar veriyor artık kendine bahaneler uydurup umursamadığın o selam verdiğin halde seni görmezden gelen insanlar var ya onarın saçlarından tutup duvara vurarak kanlar içindeki o halini görmek istiyorsun. Bu kalbinizdeki boşluk benim gibi bir sorun haline gelip büyümüş olabilir ya da sadece utangaçlığınız yüzünden basitçe 1-2 kişiyle konuşup genelde evde takılıp çokça sevdiğiniz şeylerle uğraştığınız bir durum olabilir. Başlarda dediğim gibi boşluğun duygusu olmaz, o karanlıkla dolan boşluk artık farklı biri haline gelir duygusuz ve gamsızdır, umursamaz, karşındaki kişilerin duygularını üzüntülerini anlamaz. Dediğim gibi bu durum o boşluğun büyüklüğü ile normal kişilerin acıları kendileri gibi normal ve basit gelir bu durum ilerledikçe empati yoksunu biri haline gelirsiniz.

Yalnızlığınız…hiç arkadaşınızın olmaması bu kahrolası iğrenç psikoloji ve sizde doğacak olan yeni sen meydana gelir yavaşça… duygusuz, üzülemeyen, umursamaz biri, kurallar umurunda olmaz sen hayatı her anıyla heyecan ve tutkuyla yaşamak isteyen senin olduğun bu hale bak ? Bu gerçek sen olmazsın içinde bu eğlenceli biraz deli sen her anı yaşamalıdır kurallar olmadan her şeyi sonuna kadar! Bu düşünceler kaplar seni aslında hak edenler acı çekmelidir beni görmezden gelip ben uğraştığım halde beni iten o insanlar acı çekmeyi hak ediyorlardır…neyse işte eğer yalnızsanız arkadaşlar değil sizi anlayan bir dost bulun, eğer kalbinizdeki boşluk benim kadar ilerlemiş bu karanlık taraftan size psikopat denince bundan hoşnut olabilecek ve bir yandan hala arkadaş isteyip bunun acısını da çekiyorsanız aslında hala bir şansımız var demektir bir dost bulup o doğru olan kişiyi bulup düzelmek için ama bu son dediğimi ''arkadaş isteyip bunun acısını da çekiyorsanız'' o da karanlığınızda yok olmuşsa geçmiş olsun artık :) bizim gibi sorunları içten içe daha büyük hale gelmiş ve zamanla empati yoksunu, acı çektirmek isteyen arkadaş edinemeyen kişilerdenseniz şunu bilin ki buna antisosyal kişilik bozukluğu deniyor bu tanıma internetten de bakabilirsiniz...okuyun ve bilin basit bir çocukluktan başlayan yalnızlık kavramının insanı ne hale getirebildiğini ve ne kadar korkunç olabileceğini :) asosyallik(antisosyallik) ilerleyip benimki kadar sorun haline gelip çıldırma noktasındaysanız 18 yaşından itibaren size konulacak psikopati ya da sosyapati tanımıyla yeni normal olamamış insanların arsına şimdiden hoş geldiniz diyorum.

Keşke bu kadar yalnız olmasaydım o zaman bu karanlık beni görmek zorunda olmazdın, keşke beni itip yalnızlığımda bırakmasaydınız o zaman kalbimdeki karanlık bu kadar cezbedici olmazdı ve sende ölmemiş olurdun…unutmayın ki bizleri siz yarattınız.