Yalnızlık Benim İçin Olumsuz Bir Durum Değil!

Yalnızlığı severim. Bunun nedenlerinden bazılarını yazdım. Elbette bunlar benim düşüncelerim, size saçma gelebilir. Ama neticede bana aitler.

Yalnızlık

Ben dışarı çıkmayı severim. Sosyal ortamlara giderim ama bunu ya tek yaparım ya da çok sevdiğim bir arkadaşımla. Bugüne kadar böyleydim. Çünkü insanlarla pek samimi olamam, kendime yakın insan bulmak zor olur. Bunu söyleme nedenim ise; akşama kadar evde gelişi güzel vakit öldüren asosyal biri değilim manasında.

Evde vakit geçirmek benim gelişimim açısından çok daha iyi oluyor. Sürekli kitap okuyorum. Araştırmalar yapıyorum, bilimsel makaleler okuyorum. Yeni şeyler keşfediyorum. Boş boş durmuyorum yani. Yalnızlığımı en iyi şekilde değerlendiriyorum.

Dışarısı bana yapmacık geliyor, sahte ilişkiler, sahte mutluluklar… Ben her şeyin gerçeğini doyasıya yaşamak isterim. Bana bunlar boş geliyor ve hiçbir zaman ilgimi çekmedi. Sosyal bir insan olmayı sevmiyorum, zira bana fuzuli geliyor. Gayet sosyal olan arkadaşlar bana saçma bir gözle bakabilir ama benim düşüncem sonuçta.

Yapım gereği az konuşurum

Beni ilgilendiren bir konuda, ya da bana soru sorulduğunda konuşmayı yeğlerim. Eğer beni ilgilendirmeyen bir şey varsa boş yere konuşmam. İnsanlarla fazla muhatap olmam. Çünkü insanların çoğu sahte, çoğu maskesini sergiliyor. O maskenin arkasında hiçte iyi olmayan gerçekler var.

Bu nedenle insanlara bağımlı değilim, ailem dışında kimseye ihtiyaç duymam. Arkadaşım olsun olmasın benim için pek önem arz etmez. Hayatımdan çok kişi çıktı; ilk başlarda biraz üzülmüştüm ama sonra boş verdim. Şimdi zerre kadar umurumda değiller.

Her zaman bilgiye sempati duydum, araştırmaya meraklı bir insan oldum

Hep yeni bilgiler öğrenmek istiyorum. Her zaman mutlaka yeni bir şeyler okurum. Kendimi bilgilerimle donatmak, donanımlı insan olmak istiyorum. Kimsenin dış görünüşü ile ilgilenmiyorum. İnsanları yalnızca bilgilerine göre yargılarım, onun dışında kimseye dış görünüşünden dolayı yafta yapıştırmam; bana hiçbir zaman doğru gelmedi. Ve saçma bir davranış olarak algılıyorum.

Yalnızlık, çok düşünmemi, daha ayrıntılı ve detaylı düşünmemi sağlıyor

Kendimi geleceğe daha sağlam bir insan yapmak için harcıyorum bu süreleri, boş durmayı sevmem. Yalnızlığı dibine kadar kullanıyorum.

Benim yalnız olma nedenim; çekingenlik vs. değil. Yazımın başında da bahsettiğim gibi kendi seçimim. Ben böyle olmayı seviyorum. Her gün dışarı çıkmayı boş bir iş olarak görüyorum.

Elbette her gün evde durmuyorum, ben de çoğu zaman dışarı çıkıyorum, geziyorum. Kitaplarımı da genelde dışarıda okurum. Sürekli evde durmakta insanı bayar açıkçası. Arada bir değişiklik yapmak gerekir.

Hiç sevgilim olmadı, hiçbir kızın elini tutmadım

Şu ana kadar bunu yaşamamak umurumda değil. Zira benim de bir gün karşıma hayatımın insanı çıkacak ve ben tüm hayatımı ona adayacağım. Tek olsun, tam olsun. Bu düşünceyi benimsiyorum.

İnsanları sürekli inceledim, inceliyorum. Ekseriyetle ilişkileri menfaate dayanıyor ve bir süre sonra bitiyor. Ya da sahte, yapmacık bir ilişkileri var. Ben bunlardan hiç hazzetmem, çok yanlış ve itici geliyor. Bu kadar çok insan varken ben de çok az insanla konuşma gereksinimi duyuyorum…

Gerçeğin peşinden gitmeyi şiar edindim, gerçek gibi görünen yalanların değil.

Teşekkürler okuduğunuz için.

Spydercoupe.