Elimizdeki İle Yetinmeyi Bilmek

Onun oyuncak kamyonu bile yok, sadece bir başkasının verdiği yırtık ayakkabıları var...

Kimilerimizin odalarca dolu oyuncakları vardı. Kimilerimizin sadece bir kaç tane oyuncağı... Hatta en değer verdiğimiz oyuncakları bugüne kadar saklamışızdır belki de...

Ama o neyi saklayacak çocukluğunu hatırlamak için? Annesinin başkasından aldığı yırtık ayakkabılarını mı?

Oyuncak kamyon yaptığı ayakkabısını mı saklayacak?

Kimi çocuklar şu anda tablet pc cep telefonlarıyla oyun indirip 3d kamyonlarıyla oyunlarını oynuyor ama bu çocuğun öyle bir şansı yok. O da isterdi elinde en son çıkan tab 4'u ama ona yırtık ayakkabısı bile yetiyor oyun oynamak için 😊.

Şu anda bizler bile bazen halimize şükretmeyip daha daha fazlasını istediklerimiz oluyor. Taa ki dışarda böyle bile mutlu olan bir çocuğu görene kadar değil mi 😊

Bu çocuk da annesinden oyuncak isteyebilir kendini yerlere atıp ağlayarak oyuncak al diyebilir annesine.. ama kimseye bir şey demeyip ayakkabısını çıkarıyor ağacın dibinden toprağı alıp ayakkabısının içine dolduruyor sonra oyuncak kamyon gibi eliyle sürmeye çalışıyor. Birde yanından geçenlerin ve benim gibi fotoğrafını çekip tebessüm etmelerine maruz kalıyor 😊

Keşke bu çocuk gibi elimizdekilerle bazen yetinmeyi bilip mutlu olabilsek...