Hırpalanmış Yerlerinden Öperim Çocuk

Benceye Nazım Hikmet'in bir dörtlüğüyle başlamak istiyorum.

Ürkek bir serçe gibi eğme başını.
Kaldır başını ve dimdik dur.
Bu senin değil, ülkemin ayıbı.
Hırpalanmış yerlerinden öperim çocuk. "

Beni ağlatan bir vefat haberini paylaşmak istiyorum. Aylan Kurdi'nin ölümü...

Daha minicik kalbi ile yaşadığı zorluklara göğüs geren bir kardeşimiz. Kıyaya vuran bir balık değil bir çöp değil. Kıyıya vuran insan !

Aylan'da akranları gibi parklarda oynamak istiyordu. Ama o ailesiyle birlikte savaştan kaçıyordu. Küçücük yüreği ile gurur duyulacak bir mücadele veriyordu. Ama yapamadı, ailesiyle birlikte kaçamadı !

Benim en üzüldüğüm noktada geçen sene kıyıya yaralı bir balina vurmuştu. Tüm dünya seferber olmuştu neredeyse onu kurtarmak için. Ama kıyıya vuran ölü bir insan olunca kimse sahip çıkmadı. Herkes gözlerini kapadı ve 3 maymunu oynadı.

İnsanlığımdan utanıyorum.

ELVEDA KÜÇÜK ADAM !