İyi bir insan & iyi bir müslüman?

En son ne zaman karşılıksız olarak iyilik yaptın?

En son ne zaman yalnızca yardım etmk için , birini gülümsetmek için iyilik yaptın?

Yaptığın iyilikleri neden yapıyorsun?

Bugün iyi bir insan olmak için ne yaptın?

Bugün Cennet'e girmek için ne yaptın?

İşte asıl sorun bu sorulara verdiğimiz yanıtlarda bitiyor. Yaptığımız iyiliklerde bile kendimizi , kendi çıkarlarımızı düşünüyoruz. Ancak bunu hiç bir zaman kabul etmeyiz değil mi? Çünkü bunu kabul etmek bizi kötü hissttirir , vicdan azabı çekmemize neden olur. Ve biz kötü hissetmekten hoşlanmayız.

Bu dünyada öylesi aç insanlar var ki , Tanrı onlara ancak bir somun ekmek şeklinde görünür.

İnsanlar iyi bir müslüman olmak için çabalarlar. Namaz kılarlar ancak bunu hissetmezler, kafaları hep başka bir yerlerdedir. Zekat verirler ama paranın hesabını yaparlar ve yalnızca Cennet'i düşündükleri için bu fedakarlığa katlanırlar. Oruç tutarlar ama aç insanın halinden anlamak yerine akşam ne yemeleri gerektiğini düşünürler. Ya da oruç tutarak kilo verebilir miyiz diye düşünürler...

Ancak iyi bir insan öyle midir? O belki namaz kılmaz ama bir çocuk ile oyun oynamak ona huzur verir ve çocuğu mutlu eder. Belki zekat vermez ama çocuklarla ve insanlarla sevgisini paylaşır. Yolda gördüğü yardıma muhtaç insanlara yardım eder. Oruç tutmaz ama tanımadığı bir insan ile ekmeğini paylaşır.

Sorarım siz iyi bir müslüman olmak demek iyi bir insan olmak demek midir? (Burada yalnızca cennet'i amaçlamadan gerçkten hissederek ibadetlerini yapanları tenzih ediyorum)

Basit yaşa ki başkaları da varolabilsin.

Tanrı gerçekten bir çocuğa verilen beş lira ile paylaşılan sevgiyi bir tutabilir mi? Tanrı sevgi dilini konuşurken özellikle.... (Parayı biz icat ettik peki ya sevgiyi)

Tanrı ekmeğini paylaşmayan birini , açın halinden anlamayan birinin tuttuğu oruca gerçekten değer verir mi?

Tanrı yalnızca Cennet'e gitmek için verdiğiniz zekatı kabul eder mi? Cennet yoksa satılık mı?

Soruyorum size, bu sorulara mantığınız ile değil vicdanınız ile yanıt verin ama...

İyi bir insan , iyiliğe değer vermez aslında. Her harketinde iyilik vardır. Başına gelen her olaydaki iyiliği görebilir. İyi bir insan Tanrı'dan korkmaz. Onu umursamaz ama onu sever. İyi bir insan iyiliği Tanrı için yapmaz. Onun doğası iyiliktir.

İyi bir insan Cennet'e gitmeyi umursamaz hatta belki gitmek istemez...

İyi bir insan mutlu olmak ister. Bu yüzden mutlu etmek ister. Bir çocuğun gülümsemesi onun için Cennet'ten daha değerlidir. Bu yüzden iyi olmak zorundadır işte.

İyi bir insan , insanın varoluş amacındaki doğruluğu kanıtlamıştır.

Ve bu Tanrı'nın varlığının kanıtıdır.

Peki çevrenize baktığınızda iyi bir insan görüyormusunuz?

Tanrı iyi insanlarla birlikte öldü ya da ölmek üzere...

Tanrı'nın da cehennemi vardır dedi şeytan. Bu insana olan sevgisidir...

-tncdmrl 05/06/2015