Bu da Benim Çığlığım!

Bu benim üçüncü ve belki de en samimi bencem. Özellikle erkeklerin okumasını istiyorum...


Evet, sıkılmadan okuyabilecekseniz ben başlıyorum.


Bu da benim çığlığım


Küçüklüğüm tamamen kabus gibi geçti. Babamın anneme uyguladığı şiddet, ikisinden de kaçma isteğim, 8 yaşıma kadar anneannemde kalmam gibi gibi...


Babam alkollü bir şekilde gecenin bir yarısı gelirdi eve. Sebepsiz yere annemi ordan oraya sürükler, kemerle ve bir düşmanını dövercesine yumruklayarak şiddet gösterirdi. Her defasında altıma kaçırırdım, bana kızar diye söylemez o şekilde sabahı beklerdim. Eve gelişimden 2 sene sonra kardeşim oldu, babam düzelir zannettim. Oysaki her şey yine aynıydı, ben kavgaları sona ersin diye 5 aylık bebeği yataktan atarak ağlattığımı hatırlıyorum. Sırf babam onu seviyor, ağlamasıyla ilgilenir diye. Babam bana annemi kötülerdi, ben sadece dinlerdim. Hiçbir zaman normal evcilikler oynayamadım, her zaman çevremdeki arkadaşlarımdan farklı olduğumu düşündüm.


Bu da Benim Çığlığım!


Sonra büyüdüm, her zaman bir erkeğin sevgisine muhtaç bir şekilde büyüdüm. Babamdan göremediğim sevgiyi daha 14 yaşımda bir sevgiliden bekledim. Hep kırıldım ve hiçbir zaman bir erkeğe güvenemedim. Şimdi sorunlarıyla boğuşan ve bir o kadar da güçlü bir insanım. Söylemek istediğim; YAPMAYIN. Kadını gereksiz bir canlı olarak görmeyin.


Bu da Benim Çığlığım!


Bu böyle bir döngüdür. Ne zaman ki eşinizi 'sinirinizi atabileceğiniz bir eşya' gibi görmeye başlarsanız işte o zaman rayından çıkar her şey. Eşinize bir kere sırf İNSAN olduğu için değer verin, KADIN olduğu için. Bunu önce insanlık, sonra eşiniz ve çocuğunuz, huzurunuz için yapmayın.


Bu da Benim Çığlığım!


Aslında içimde söylemek istediğim birçok şey var. Şimdi 19 yaşındayım, içimde hep bir huzursuzluk, hep bir farklılık var. Kendimi diğer insanlar gibi hissedemiyorum, 'sanki 9 yaşında 39 yaşında girmişti içim' Hayatı çabuk, insanları çabuk öğrendim. Derslerim de hiçbir zaman çok iyi olamadı zaten, derslerimle hiçbir zaman ilgilenen biri olmadığı gibi...Şimdi nasıl mıyım? Erkeklerden korkuyorum. Haberleri gördükçe, geçmişimi düşündükçe hayallerimden korkuyorum. Evlenmekten korkuyorum, sevmekten korkuyorum, aldatılmaktan ve terk edilmekten korkuyorum.


Bu da Benim Çığlığım!


Bu yüzden yalnızım, sorunlarıyla boğuşan ve içindeki çığlıkları bastıran genç bir kızım.

Bu da Benim Çığlığım!
Cevapla