Doksanlarda Çocuk Olmak

Herkese merhaba öncelikle. Uzun bir aradan sonra tahminim bir hafta hatta ne yazayım diye düşünürken kendi çocukluğum geldi aklıma.. Doksanlı yıllar benim veya belki de bir çoğunuz sizin yaptığı şeyler. Kısa bir yolculuk yapalım mı geçmişlerimize o günlere tadı damağımızda kalan anlara... Ne facebook ne twitter nede instagram bunların olmadığı en güzel yıllara... Haydin hep beraber merhaba...

Rengarenk bisiklet paletleri

Bisikletimin jantını bu boncuklarla süsleyip mükemmel hava atardım. Çokta dikkat çekerdi benim bisikletim hep kırmızıydı çok düştüm keratadan lakin tadını şimdi hiç bir motorsiklet vermiyor...

Atariler

Ne playstationundan bahsediyorsunuz o yıllarda popülerdi kasetli atariler. En mükemmel oyun mortal kombat, street fighter iken ah bir e tsubasa yok muydu. Ödevlerden kaçıp az saatlerce oynamadım az da dayak yemedim tembellik ediyorum diye

Dijital kameralar olmayınca

Ya kullan at fotoğraf makineleri alırdık ya da filmli bir de nasıl çkmışız bir bakalım derken film ışık görmüşse vay haline onlarca filmler yanardı boşa giderdi en kötüsü de sanırım oydu. Acaba fotoğrafçılarda özlüyor mudur fotoğraflarına banyo yaptırmayı...

En kötüsü UHF-VHF bant çatı antenleri

Rüzgarda ters döndümü bir de yalan rüzgarı oynuyorsa hemen çatıya çıkıp düzeltmeye çalışmak. Babaaa oldumu ? Hayır az daha sağa ... Baba oldumu ? Tamam öyle kal kıpraşma kadın gelyor şimdi içeri bakalım ne diyecek sakın oynatma anteni oğlum en heyecanlı yeri... Diye bir diyalok mutlaka yaşanırdı :)

Mantar tabancası..

Unutanlar bizden değildir yoruma gerek var mı :)

Sinek ilacı arabası

Belediye tüm yolları haşerelerden temizleyeceğim diye çocuklara resmen bir bayram çıkarırdı. Az mı içinden geçtik hey gidi günler hey :)

Ve daha bir çok şey... Aklıma gelmeyen gelip de kendimi pişman etmemi sağlayan onlarca anı. Ve her pazar Barış abi 7-den 77 ye Adam olacak çocuk ile gönüllerimize taht kurardı. Nur içinde yatsın... sizin de varsa hatırladıklarınız yazın yad edelim dostlar...