#Bir ülke düşünün ki

Bir ülke düşününki insan ayrımını kendi vatandaşına sonuna kadar yapıyor.Adam kayırmadan tut rüşvete kadar her türlü kirli işler açık açık yapılıyor ve bu haksızlık diyenlere menfaat sahipleri sen olsan yemezmiydin sen olsan gelmezmiydin sen olsanlar o kadar çoğalmışki etrafta adalet namına bir şey kalmamış.

Nereye elinizi atacak olsanız birilerinin kadrolaşması gruplaşması sonucu sürekli bir ayrışma sürekli çekişme söz konusu.Böyle bir yerde tarafsız olmak bile suç sebebi.Arkan yok ki hakkını alasın kimse adalet beklemiyor ve bu durumda adalet bazı kesimlerin işine gelmiyor.Hapishanelerde mahkemeler yok hükmünde.Eğitim tamamen çökmüş.

Düşünen sorgulayan insanlar sürekli bir taciz altında.Eğitiminde seviyesi kalitesi yönlendirme amaçlı.Okumak kolay fakat okuduktan sonra iş bulmak zor.Böyle bir toplumda namusuyla yaşayanlar alay konusu olmuş.Kaçakçısı hırsızı haydutu eşkiyası kısa sürede onların deyimiyle köşeyi dönerken voleyi vururken malı götürürken onuruyla alnının teriyle helalinden arayan bir memur bir işçi bir hizmetli hor görülür ve o hallerine bile tahammül edilmez.

Ne acıdır ki en basit memurlukları almak için bile binlerce üniversite mezunu insan formalite sınavlardan mülakatlardan geçer binlercesi umutsuz bir bekleyiş içinde her sene aynı sahneyi tekrar eder dururlar.Yığınlar kitleler sürekli katlanarak artarken bu durum bir süre kimsenin umurunda olmaz.

Artık dayanılamaz bir hal alınca sosyal patlamalara zemin hazır hale gelir.Bundan çıkar sağlamayı düşünen guruplar yönetim kesimini eleştirir.Yönetim ise eski kendinden öncekileri eleştirir bu günlerin daha güzel olduğunu gelecekte bütün sorunların ortadan kalkacağını vaat eder.Halk dini değerlerle uyutulur.Yönetim kesimi durumu kurtaramayacak hale gelince artık iş çığırından çıkar.Akıllı olgun dürüst çalışkan insanlara her zamankinden daha çok ihtiyaç duyulur.

Fakat yönetici kesimin içinde dalkavuklar her zaman daha etkin daha kalabalık ve daha güçlü olduğundan böyleleri sevilmez ve ömürleri kısa olur.Yağcı yalaka kesimi cebini acımasızca doldururken yandaşlarını en iyi yerlere getirirler gerisini önemsemedikleri gibi öteki kesimleri düşmanları olarak görürler.

Haksız uygulamaların dozunu gün geçtikçe artırırlar.Zamanla haksızlığa uğramış dışlanmış kesimin sayıca üstünlüğü ve etkinliği genişleyince onlara sürekli güçlü güzel mutlu insanların yaşadığı ülke imajı vermeye çalışılır.

Komşu ülkelerdeki felaket kriz gibi kötü senaryolarla halka şükür etmenin en iyi çözüm olduğu gösterilir.Halkın içinden uç noktalar aşırı canı yanmış kesimler birilerine bunun bedelini sormak istedikleri zaman keyfi yerinde olanlar büyük panik yaşarken durumu berbat olanlar gelişmeleri ilgiyle takip ederler.

Sorunların asıl kaynağı olanlar bir şey yokmuş gibi davranamayacaklarını anladıkları zaman bu durumu kendilerine geleceklerine tehdit olarak görerek en sert şekilde saldırmaya çalışır.Fakat önemli değişimler üst üste yaşanır.

Halkın işsiz gariban dışlanmış ezilmiş ötekileştirilmiş sürekli hor görülmüş kesimi bundan mutluluk duyarlar ve gelecek felaketi kendi elleriyle çekerler.Bana kalmayan hiç kimseye kalmasın mantığıyla her türlü slogan aynı yola hizmet eder.Kaos bir anda her tarafı sarar asayiş aranmaz.Sokaklarda insan öldürmek sinek öldürmek kadar önemsiz olur.

Dış güçlerin gölgesinde yeni kukla yöneticiler hazırlanır.Bu sorunları çözmek için ortak değerler üzerinden daha güzel günler kurgulanır.Hacılar hocalar masallarla halk bedavadan uyutulur.Şükürler edilir fitne bitmiş artık güvenli artık herkese eşitlik barış kardeşlik daha mutlu yarınlar için sözler verilir.

Sorunları görmek yerine sürekli geçmiş yönetimler kötülenir.Geçmişte yaşanmış acılar felaketler hatırlanır.Belli bir zaman sonra otoriterleşmeye başlamış yönetici kesimden kendini kaybetmiş bir avuç insan verdiği sözleri unutur.

Tekrardan bu dönüşüm yaşanır.Gençler gençliklerini yaşayamadan tükenmiş düşünceler beyinler başkalarına emanet edilmiş.Kendi yaşam savaşını verenler için millet vatan sevgisi tutmaz olmuş.Bu değerlerin siyasetçilerin uyuşturucu etkisi yapan sloganlarından başka bir işe yaramadığı anlaşılınca artık çöküş bozulma ahlaksızlık durdurulamaz

Biriken öfke nefret kin karşısında tedbir amaçlı silik uyuşuk tatlı dilli güler yüzlü bir avuç kesim dinden sabırdan hoşgörüden alçak gönüllü olmaktan dünya hayatının geçici olduğundan vatanı sevmenin iman gereği olduğundan rızkın Allahtan olduğundan ve gerçek huzurun ancak öteki tarafta olduğundan bahsederek insanların probleminin bitmeyeceğini doğru olanın her şeyi kaderin akışına bırakmayı öğüt eder.

Madalyonun arka yüzünde bu nasihatleri verenlerinde verdirenlerinde hepsinin uluslar arası şirketleri iş yerleri mal varlıkları nasıl kazandıkları nasıl lüks içinde yaşadıkları hiç kimsenin aklına gelmez.Hepsi keyfi yerinde toplum mühendisleri yardımıyla pohpohlanmış şişirilmiş kurgulanmış insanlar olmadığı düşünülmez.

Oysa ne güzel konuşuyorlardı hepsi

Hz. Muhammed (sav.) hayatından bir kıssa(yaşanmış olay):Adamın birisi yolda giderken bir parça altın bulmuş.Bunu beytül mala(devlet hazinesi)bağışlamak istemiş.Peygamberimiz adamı tanımış.Fakir evli olmasına rağmen ısrarla hazineye bağışlamak istiyormuş.O altını git ailen için harca diyerek adamı göndermiş.Bu adam elinde altın hayır yapayım diye yine gelmiş

Peygamberimiz yine göndermiş.Adam yoldan dönüp yine gelince Peygamberimiz o altın külçesini adamın elinden alıp sinirlenmiş git bunu ailene harca diyerek yere fırlatmış.Fırlatırken ayağına çarpmış ve hafif yaralanmış.

‎"Yoksulluğun ilahi bir plan olduğu büyük bir yalandır.

Tanrı açlık ve yoksulluk isteseydi denizde balık,ormanda meyveler armağan etmezdi. Tanrı ,insanların ulaşabileceği ve herkese yetecek kadar zenginliği tüm insanlara sunmuştur ama birileri bunların çoğunu almak için "Tanrı sizlere yoksulluk karşısında sonsuz ve mutlu hayat verecek" demektedir. Yoksulluk arttıkça ve Tanrı'nın herkes için verdiği zenginliklere birileri daha fazla el koydukça Tanrı adına konuştuğunu ileri sürerek yoksulluk karşısında "sus" diyen din adamları da çoğalmaktadır. Latin Amerika yoksulluk karşısında susanların coğrafyası olmayacaktır."

Hugo CHAVEZ

Bu olaydan kim ne anlar bilmiyorum ama bana çok dokunuyor bu durumlar.