Ülkesini Seven Ülkesini Düşünendir

Hiç düşündünüz mü, bilmiyorum; siz oy verdiğiniz siyasi partiyi ne için destekliyorsunuz? Ben ülkemi sevmemin bir namus meselesi olduğunu bilerek büyüdüm. Bana büyüklerim ülkem uğruna canın düşünmeden verileceğini öğretti. Kaldı ki atalarımız ülkemizi kanlarıyla sulayarak kurtardılar.

Peki neden ?

Onlar midesine ne gireceğini mi düşünüyordu? Onlar mal, mülk mü düşünüyordu? Onlar ceplerindeki paranın daha da çok olmasını mı düşünüyordu? Onlar şan, şöhret mi düşünüyordu?

Hayır, onlar Allah'ın Arslanları idi. Onlar bu dünyadaki herşeyin bu dünyada kalacağını pekâla biliyorlardı. Tek kalacak şeyin eserleri olacağını da... Gelecek nesillere bırakabileceği en iyi şey tam bağımsız bir vatandı. Sözü geçen, bağımsız bir ülke.

Ülkemiz kurulduğundan beri bir çok badireler atlattı. Çünkü halkımız yeni gelen sistemlere alışık değildi. Atatürk'ün çok partili sistem çalışmaları başarısız olmuştu. O öldükten sonra ise tek partili dönemde ülkemiz çok kötü zamanlar geçirdi. Adnan Menderes ile çok partili bir demokrasi ile karşılaştık.

Ancak onun başa geçmesiyle güçlü bir Türkiye istemeyenler Menderes'i hırsızlıkla ve diğer türlü palavralarla alt ederek idamına giden hükmün yolunu açmış oldular. Ülkemiz bir darbe yaşadı ve onlarca yıl geriye gitti.

Yönetim bakımından çeşitli baskılara maruz kalan halkımız yetmişli yıllarda iç çatışmalara şahit oldu. Ve sonu kesilmez darbeler zincirinin diğer versiyonu 12 Eylül 1980 yılında gerçekleşerek yine ülkemiz onlarca yıl geriye gitti.

Ülkemizin sahip olduğu bütün paralar hortumlandı. Hatta eski CIA başkanı "Bizim çocuklar işi başardı." sözünü söyleyerek yaptıklarını takdir etmiştir.

80 darbesi Kürt halkı için çok şey ifade etmektedir. Çünkü bu darbeden sonra onlara birçok baskı yapıldı. Kendi dilleri dahi yasaklandı. Bundan da Pkk denilen terör örgütü peydahladı. Sözde Kürtleri destekleyen bir örgüt...

90'lı yıllarda ise ülkemiz kan gölüne döndü. Pkk'nın köyleri basıp, kadın çocuk herkesi katletmesi ve askerlerimizi şehit etmesi sonucunda birçok insanımızı kaybettik.

Aynı zamanda bu yıllarda Turgut Özal bu illeti bitirmeye çalıştı. Ancak işe bakın ki tam bu plandan kısa bir süre sonra o ve bu planı bilenler şaibeli ölümlere kurban gittiler.

Bu yıllar Türkiye için bir de ekonomik çöküntüydü. Koalisyon hükümetler yönetirdi bu zamanlar ve ülkemiz bir kaosun eşiğindeydi.

2000'li yıllarda ise tamamen krizin peydahlaması sonucunda Recep Tayyip Erdoğan önderliğinde Akparti başa geldi. 13 yıl boyunca bir çok aleyhine yapılan işlere maruz kalsada ülkemiz eski dönemlerin yaralarını sarmaya başladı. Yavaş yavaş toparlanan ülkemiz yine çeşitli oyunlara maruz kaldı. Ancak bu sefer halkımız bilinçlenmişti. Yıllar geçti ve bugünlere geldik.

Dün de bir seçim oldu.Pkk'nın destekçisi Hdp barajı aştı. Tek başarıyı sadece bu parti gösterdi. Peki nasıl oldu ? Niye böyle oldu ?

Farkındaysanız hep yüzeysel geçtim. Çünkü herşey malumunuz. Ben sadece eskiden olan olayları hatırlatmak istedim.

Hdp aslında yaptığı politikalardan veya sunduğu vaatlerden oy kazanmadı. Sadece barajın geçilmesi sağlanıp Akparti'nin pasif duruma geçmesi planlandı. Şimdi ise bizi koalisyon hükümetleri beklemekte. Peki bu yapılan iyi mi oldu ? Nasıl düşünebilirsiniz ki dün bize kurşun sıkanlar bugün bizim dostumuz olur? Bu bildiğiniz menfaatçilik.

Sizler gerçekten Pkk partisine oy vermekle ülkenin menfaatine mi iş yaptınız ? Peki ya Mhp ? Her gün iktidarı suçlayarak zaman geçirdi.Bir kere olsun hainlere laf etmedi. Peki Chp ? Atatürk'ün ölümünden bu yana rezalet bir politika yürüten bu parti tabii ki kendi menfaati doğrultusunda Hdp'yi destekledi.

Dün yapılan açıklamalarla zaten başarısız olan muhalefet kendi alçaklığını bir kez daha göstererek ülkemize ihanet etti.Ben bu bence ile kendinize bir soru sormanızı istiyorum.Bir partiye oy verirken neyi düşünüyorsunuz ? İleriyi düşünüyor musunuz ? Sadece cebinizi mi düşünüyorsunuz ? Veya öyle mi sanıyorsunuz ?

Çeşitli laflarla suçladığınız iktidar partisi gidince ne olacak hiç sordunuz mu kendinize? Geçmiş olanları bu kadar mı kolay unuttunuz ? Babalarımız,dedelerimiz ne acılar çekti de biz torunları bunlardan bir ders çıkarmadık. Bir kişiyi laflarıyla değil icraatleriyle tanırsınız. Kendi bulunduğumuz durumu geçmişle tartıp şükredecek yerde daha fazlasını istedik.

Kusura bakmayın ama hak eden halk hak ettiği şekilde yönetilir. On yıl sonra ülkenin başına hainler üşüşürse bu suç sadece bizim olur. Bizim bir olmamız lazım, ayrı düşünceler, ayrı dinler, ayrı ırklar veya diller değil, ortak amaç, ortak değerlerimiz ile vâr olmamız lazım. Bizim bir vatanımız var,bu vatanı istikbalde daha iyi günlere taşımak yerine kendimizi yemememiz gerekir.

Birleşmeliyiz, birbirimize hakaret ederek, silah doğrultarak anca hainlerin işine yararız. Dedelerimize layık bir torun olup ülkemizi muasır medeniyetlerin seviyesine mi çıkartacağız yoksa kendi ellerimizle çöküşüne mi yol açacağız, lütfen düşünün.