Kız Babası Olmak

Merhaba,

Eşimin ilk hamilelik haberini aldığımda ne gülebildim ne de ağlayabildim.Bu duygu öyle tarif edebileceğim bir şey değildi.

O gün adam olduğumu,o gün büyüdüğümü,o gün benim gerçekten dünyanın en değerli hazinesine sahip olduğumu anladığım gündü.

Eşimin doğumda bel fıtığının ortaya çıkması,kızımın anne karnında boynuna kordon dolanmış olması..Aklımda binlerce kötü düşünce canlanıyor ve ben bunlarla sanki ölüm kalım savaşındaymışım gibi aklımda mücadele ediyordum.Öylesine zorlu geçen,(özellikle bu zor kısmı eşim için geçerliydi)sıkıntılar yaşadığımız 9 ay sonrasında kızımın doğumu gerçekleşti.Onun nasıl göründüğünü düşünmek,neler hissettiğimi anlatabilmek oldukça zor..Çok zor.

Kızımı ilk gördüğüm anda oturdum ağladım.Bu öylesine güzel bir ağlamaydı ki ilk kez mutluluktan ağladığımı biliyorum.Küçücük elleri,burnu,dudakları ile o bizim bir parçamızdı.

Allah'ıma şükrettim.Öylesine güzeldi,öylesine melekti ki bana cenneti vaad etseler bu kadar mutlu olamazdım.

Anne ve baba olmanın aacemilikleri,kucagında tutarken korkmak,Onu öpmek için her gün sakal traşı olmak,altını değiştirmek,kokusunu içine kadar doya doya çekmek dünyanın en güzel şeyleriydi.

Artık hayata farklı bakıyordum.Ben bir babaydım.Ben bunca yıl sonrasında ilk kez gerçekten güzel bir şeye vesile olmuştum.Prensesime baktıkça kendimi gerçek bir kral gibi görüyordum.

İlklerini yaşamanız ve onlara tanık olmanız asla paha biçilemez şeyler.Alt dişleri çıktı.Emeklemeye çalışırken bir de baktık ki emekliyor.Evde oradan oraya gidiyor.Ne bulsa karıştırıyor.Çok meraklı.Keşfediyor.Mamasını yerken naz yapıyor.Biliyorum..En çok da annesi yoruluyor.Onları çok seviyorum.Dünyanın en şanslı ve mutlu adamı benim.

Her geçen gün büyüyor.Bu ay 1 yaşına bastı.Kızım büyüyor.Yaşlanmayı artık düşünmüyorum.Çünkü onun büyüdüğünü görmek mükemmel bir his.

Hayat Arkadaşıma Sevgilerimle.....