Anne Kız Olmak Adına

21 yaşındayım annemle şöyle doya doya vakit geçirip gezdiğimi bilmem. Ne zaman arasak yengemlerde oluyordu. Herkes kızıyla birlikte topluma girerken o tek gitti bir kere bile aklına gelmemişimdir.


Benden bir yaş küçük amcamın kızı var mesela o her yere annesiyle gider gezer tozar. Anne kız takılıyorlar. Ve birşey olduğunda da kızının arkasında oluyor onu koruyor. Benim annemde hep sustu, elalem daha önemli oldu. Üstelik haklı olduğum halde. Nasıl koyuyor var ya! Şimdi de arkadaşlarımla gezip tozmama laf ediyor. Hep arkadaşlarınla gez toz sen falan.


Anne kız olmak adına..


Bir yere gidelim desem hep bahanen oldu.


En son hastayım dedi, yengemler çağırdı koşa koşa gitti. Ama kendi arkadaşları ekse onu yalnız kalınca mutsuz oluyor bana geliyor. Anlatmıyor ama anlıyorum.


O beni hiç anlamıyor ama ben onu okuyorum.


Beni o kadar yalnız bıraktın ki anne. Sensizliğe alıştım, zoruna gitti. Yokmuşum gibi davrandın, zoruma gitti. O kadar çok ezildim ki, beni yapayalnız bıraktın. Korumadın, haklı olduğumu bile bile. Kaç gece tek başıma ağladım sessizce kimseler duymasın diye.


Annesiyle arası iyi olan arkadaşlarımı gördükçe hayret ediyorum. İmrenmiyorum ama. Ne olduğunu, ne kaybettiğimi bilmiyorum ki imreneyim. İnsan adını tadını sanını bildiği şeye imrenir, ister onu.


Kısacası, verecek sevginiz yoksa çocuk yapmayın.

Anne Kız Olmak Adına
Cevapla