Kaliteli Hayat Reçetesi: Benim Düşmanlarım Bile Pirzola Yesin

Hellö, Uzun bir aradan sonra ve fazlasıyla da dolmuş olarak karşınızdayım!

Sessizlerin sesi, kimsesizlerin kimsesi olmaya yeminli ruhumu kapatmaya karar verdim. Peki, ben buraya nasıl geldim? Yürüdüm, geldim.

Hayat aslında kısacık zaman sarmalında yürünen uzun bir yol ve yoldaki taşlar çoğu zaman en yakınların!

Eğer bu hayatta biraz fazladan gülmek istiyorsan net ol, canını sıkan en yakının bile olsa ondan uzaklaş. Söylenenlere gül, ciddiye alıp bunalıma bağlama.

Sevmek yetmiyor bazen... Yıllarını da sersen artık yeterli gelmiyorsa o yoldan dön!

Can Baba boşuna 'bağlanmayacaksın' dememiş, evet dostum, koluna bile bağlanmayacaksın. Eğer bir ilişki artık sana tat vermiyorsa oradan kaçacaksın. Gerekirse destek alacaksın. Zorla gerçekten güzellik olmuyor.

Aidiyet duygusunu kaybettiğinde bulana kadar inat edeceksin. Yılmayacaksın ve korkmayacaksın!

Yenilikten uzaklaşmayacaksın. Gerekirse şehir değiştir, iş değiştir ve sevmediğin mesleği sevdiğin mesleğe giden yolda kullanmayı öğren, işine sarıl, hayatına yeni kapılar aç. Vazgeçme!

Kafanda kurma! Duyduğunda hissettiğin şey, karşıdakinin sana aslında demek istediği şey zaten!

Yürüyüş yap, hobi edin çünkü insanların ne dediği değil, ne hissettirdiğidir önemli olan. Algıladığın şey doğrudur, düşünüp kendini harap edeceğine kendine bir güzellik yap, takma!

Hayat bu ya, başladı ve bitecek!

Önüne bak, arkada kalması gerekenler kalsın. Önemli olan sensin, önce kendini sev. Birine yardım edecek olsan bile öncelikle senin muhtaç olmaman gerek, o yüzden 'önce ben' de. Doğru bildiğin şeylerden ve en önemlisi ahlaktan sakın vazgeçme!