Yaşlı Bireylerin Sık Sık İstedikleri Ama Göstermedikleri Saygı!

Dünya geneline baktığımızda saygı hususunda en fazla şikayetçi olan fakat empati yapmasını beceremeyen yaşlı nüfusun bizim ülkemizde olduğunu düşünüyorum. Her zaman saygıyı fazlasıyla ister ama saygı göstermekte bir adım geride dururlar. Peki neden? Neden yaşlı bireyler toplumsal olarak gençlerin önünü açmakta zorluk çekerler? Benim en sık karşılaştığım yaşlı birey saygısızlıklarını paylaşmak istiyorum.

Sabahları 07:00 ile 10:00 arası çalışan bireylerin işlerine giderken kullandıkları toplu taşıma araçlarını ücretsiz olarak kullanıp işgal etmeleri.

Birçoğu emeklidirler ve çalışmazlar. Sabahları ekmek almak amacıyla birkaç durak ötedeki ekmek fırınına gitmek için bile toplu taşımayı tercih eden yaşlılarımız mevcuttur. Zaten gün boyu yorulacak ve mesai saatleri boyunca bütün enerjisini kaybedecek olan genç nüfus işlerine 1-2 saatlik yolları boyunca ayakta, ekstradan yorularak giderler. Fakat ne söylerler? "Gençler saygısız."

Aynı şekilde akşam mesaisi biten genç nüfusun 17:00 ile 20:00 saatleri arasında bütün enerjisini tüketmiş ve yorgun haldeyken evlerine dönmek maksadıyla toplu taşımayı tercih edip, yaşlı nüfusun sabah olduğu gibi toplu taşımayı akşamda ücretsiz işgal etmeleri problemi...

Üstelik eğer siz onlardan önce oturmuş ve onlar sizden sonra araca binmişlerse dahi yer vermenizi beklerler. Şayet vermezseniz "cık cık cık şimdi ki zaman böyle, gençler böyle" gibi konuşmalarla toplumu provake ederler. :D

Bekar insanların potansiyel olarak pavyon ya da garsoniyer işlettiklerine inanırlar. Bu sebeple asla bekar olan insanlara evlerini kiraya vermezler. Onlar için evli olmayan her genç potansiyel playboy kapağı oyuncusudur. :D

Onlara göre gençlerin zaman geçirme şekilleri tamamen yanlıştır, devamlı olarak eleştirir zevklerine saygı duymazlar.

Gençlerin yan yana oturması, el ele tutuşması, sarılmaları, dondurma yemeleri onlara göre yanlış ve ayıptır.

Gençlerin giydiği kıyafetlerin renklerini, saçlarının modellerini asla tasvip etmez, ona da karışırlar.

Evli çiftlerin birbirlerine olan saygılarını eleştirir, tövbe çekerler. Keza onlar erkek egemen toplumda büyüdüklerinden buna tahammül edemezler.

"Şimdi Çanakkale harbi olsa bu gençlerle kaybederiz." diyerek nesli alaşağı etmek.

Bu ülkenin başına kötü yöneticiler ve kötü olaylar geliyor olabilir fakat gençlik, hiçbir zaman esareti kabul etmeyecek asil bir kan taşımaktadır. En azından bu hususta gençlere güvenin.

Gençlerin teknoloji ile haşır neşir olmalarını asla istemezler ama en çok kendileri merak ederler.

Bir gün bizler de yaşlanacağız ve o gün geldiğinde zamanın değiştiğini kabullenip, düşünmemiz gerekiyor. Zamanın şartlarına ve günü kurtarmaya çalışan nesle köstek değil, destek olmak en birincil vazife olmalıdır.