Hayat, Stalk ve Biz Kiraliyet Ailesi

Merhaba,

Bizler bu küçük hayatta babadan kalma mal mülk, anadan kalma miras ya da haksız kazanç yoluyla servet edinemeyenleriz. Aramızda varsa hakkıyla zengin olan 'helal olsun' deriz, orası ayrı. Ancak yaşamlarımızın magazinlere düşecek bir ilginçliği olmadığı için richs kurcalamaya bayılıyoruz.

Aldığımız en büyük hediye ne veya bize alınan en büyük hediye ne?

İnsanlar birbirlerine uçak hediye ediyorlar. Biz ağlarken birileri birbirini uçuruyor. İlk önce neden bu richin örneğini verdim bilmiyorum. İnsanlarda şu merak olmasa belki ne bu bilgisayarlarımız ne de telefonlarımız bu kadar gelişirdi. Merak her alanın gelişmesini sağladı. Mesela benim en sevdiğim meyveli pastanın doğuşu da meraktan. Mis gibi tatlar ortaya çıkarken bir de çirkin bir deyimin doğmasını sağlayan merak tohumlarının karanlık yanı da etrafımızı sardı.

Her şeyi öğrenmek istedik, yanlış anlamayın öyle bilim anlamında falan değil...

Kimin ne yaptığı, ne aldığı, her şey bizim belleğimize girsin istedik. Aramızda yok mu bilim insanı, ilim insanı elbette var ama onlar da bile kurtlar oynuyor 'kim, nerede, neden' diye.

Benim son dönemde içimi yemekte olan merak fitilim ise, 'yıllardır çalışmamıza rağmen bir dikili ağacımızın olmaması ve etrafımızın binlerce evi olan arabaları olan insanlarla çevrilmesi olması'. Nasıl oluyor bu? Merak sardı içimi ama cevabı yok, bir cevap buldum sanmayın sakın. Artık zengin, orta direk, fakir yok. Artık fakir var, fakfakir var ve zengin var, überzengin var. Bizler de ikiye bölünüyoruz aramızda, yani fakfakirler :)

Bir kısmımız işten eve, evden işe hiç bir sosyalliğe yer vermeyenler yani mutluluğa küskünler diğer tarafta ise bizler.

Bizler yüzmeye borç içine giden ama asla sosyalleşmesinden ödün vermeyen 'amaan bee napcaz ölcez mi?' diyenleriz. İyiki böyleyiz. Bir akbabamız yani akrabamız biz dibe vurduktan sonra bize gelmişti ve şu kan donduran cümle dökülmüştü ağzından 'ay siz mutlusunuz baya eğleniyorsunuz', yani k***** bizim kahrolmamızı bekliyordu. Ne olsun bacım battık diye hep ağlayalım mı?

Evrendeki küçüminnacık bir noktayız biz, ne yapalım paramız yoksa gülmeyelim mi?

Şahsen ben kiraliyet ailemde çok mutluyum, magazini sonuna kadar stalklarım o ayrı ama bizim hayatımızda el aleme magazin yani atlamayalım.

Bizim gibi olanlar yani kıt kanaat geçinip az para kenara attı mı hoop bir yerlere kaçanlar yaşıyor bu hayatı. Gerçek mutluluk: Bu koca evrende küçücük bir noktayken ve bir daha dünyaya gelemeyecekken azcık imkanla eğlenebilmek. Ne yaşarsanız yaşayın asla gülmekten vazgeçmeyin.
Çekirdek ailenize sarılın, aslında sadece aileniz her şeyiniz; tabii bir de artık ailenizden gördüğünüz dostlarınız. Bağınızı kopartmayın çünkü en güzel günlerinizi onlarla yaşayacaksınız.

Burciztan