Her Zaman Bir Başkasının Sizinkinden Daha Büyük Bir Derdi Olduğunu Unutmayın

Çoğu insan kendi derdini en büyük dert gibi görüyor ancak kendinden çok daha büyük dertlerle çok daha küçük yaşlarda uğraşan bir sürü insan var.

Aşk acısını en çok kendisi çekiyor sanırlar

Hoş... Aşk acısı bana diğerlerinin yanında o kadar da önemli gelmiyor ancak bazı arkadaşlar bir aşk yaşıyor ve diğerlerine, ''sen benim kadar acı çekmemişsindir'' diyor. Nereden biliyorsun ki diğerinin içini?

Aile içi kavgalar

Bazı insanların ailesinde akşamları evde sürekli kavga oluyor. Belki bu yazıyı okuyan bir arkadaşımızdan birisi de bu durumdadır. Her gün evde tartışma her gün tartışma. Aşk acısı bunun yanında hafif kaldı değil mi? Ya da durduk yere ailesiyle kavga edenler.. Ne gerek var?

Bazılarının kavga edecek ailesi bile yok

Bazıları keşke ecelleriyle ölseydiler ama öyle olmadı işte. Kan davasıydı, koca dehşetiydi vs... Yani arkadaşlar bazı saçma sapan dertleri bu kadar büyütmesek?

Aslında çok fazla yazı yazıp ne kendimi ne de sizi sıkmak istemiyorum. Bence yazmanın kurallarına uygun olsun diye biraz başlık atıp biraz fotoğraf koydum ama asıl yazmak istediklerimi şuraya toplamak istiyorum;

Bir arkadaşım aşık olmuş onun acısını çekiyor. ''Ondan başkasını bir daha sevemem, o çok farklıydı'' vs. Bir arkadaşım gelmiş dersinden 10 puan düşük almış onun için ağlıyor, diğeri gelmiş hoca bana kızdı diye ağlıyor, diğeri gelmiş iş yerinde tartıştım diye ağlıyor ve yanına gidip yardım etmeye çalışınca sanki en büyük dert kendininmiş gibi yaygarayı koparıyorlar. Yahu öyle değil! 17 yaşında olup 4 kuzenini ve annesi ile teyzesini hiçbir yüzyılın zihniyetine sığmayacak kan davası ile kaybeden kız arkadaşım var benim! Ya da annesinin başına gözünün önünde silah dayanan başka bir kız arkadaşım var! Yanı başımızda bomba patladı, gözümüzün önünde ölen insanlar var... Çocuğu, gözünün önünde parçalanan anneler var... Ve ben bunların hiçbirini haberlerden, gazetelerden duymadım. Her gece ağabeyi için çatışmada öldü mü kaldı mı sorusuyla yaşayanlar var. 2015'te yaşadığım şehirden başka bir şehirdeydim mesela. O zamanlar Nusaybin'de olaylar meydana gelmişti. Kız arkadaşım ile birlikte çarşıya gittik ki ağabeyi bir gün sonra operasyona gidecek eksiklerini giderebilsin diye para gönderelim. Ama bazı sebeplerden ötürü de kızın 30 adım gerisinden yürüyorum ama bir şey olursa da müdahale edebileyim diye takip ediyorum. Gözümün önünde araba çarpacaktı az daha ağabeyime para yetiştireyim diye koşarken. Bunlar ve daha bir sürü şey var aklımda ama çok fazla uzatmak istemiyorum. Yani en azından şu saçma sapan acılarınızdan kurtulun ha? Yani herkesin acısı kendisine göre ağırdır ancak en büyük dert sizinkisiymiş gibi davranmayın. Kendinizden daha büyük dertlerin olduğunu bir düşünün derim. Olur mu?