Görme Duyularını Kaybetmek İnsana Neler Hissettirir? Kör Olmayı Sizin İçin Denedik!

Turkcell karanlıkla diyalog müzesi görmenin değerini size anlatacak!

Geçtiğimiz hafta gerçekleşen Fenomen buluşmasından sonra Fenomen etkinliklerini biraz daha genişletelim dedik ve bugün katılmak isteyen Fenomenlerimiz ile birlikte Turkcell Karanlıkla Diyalog Müzesi’ne gittik. Müzede 1 saat boyunca tüm görme fonksiyonumuzu kaybettik. Telefonun ışığını yakarım diyen zekileri duyar gibiyim. Telefon ya da hiçbir eşyayı içeriye sokamıyorsunuz :D Oyunu kurallarına göre oynamak zorundasınız. Her yerde olduğu gibi yine kadınları bekledik, @Glowster ve @bendeakrebim biraz gecikseler de heyecanımızı kaybetmedik.

Neden böyle bir bakış yaptık asla bilemesem de kameranın kendini çektiğini görünce yemeği bırakan dayılardan hiçbir farkımızın olmadığını fark ettim :D

Aranan kanlar bulununca birlikte müzeye doğru yol aldık

Müzeye doğru geçip biletlerimizi aldık. Biletlerden sonra giriş saatimizi beklerken etrafta biraz dolaştım ve fark ettim ki orada çalışanların birçoğu engelli insanlar. Zaten içeride bize eşlik eden görme engelli Bebeğim Abidin mahlaslı bir abimiz vardı. Karizmatik ses tonuyla bize karanlığın aslında özgürlük olduğunu anlattı, anlatmakla da kalmayarak o özgürlüğü yaşamamızda bize yardımcı oldu.

Kör olmak ne demekmiş bunu bize anlatacak görme engellilerin gözünden günlük yaşama dair birçok aktivite var.

Parkta dolaşmaktan tutun İstiklal’de nostalji tramvayına binmeye kadar birçok aktivite görme engellilerin gözüyle dizayn edilmiş. Sizin gözleriniz görse de içerideki zifiri karanlık başladıktan sonra siz de artık bir görme engellisiniz.

Başlangıcı bir labirent ile yaptık

Bir labirentte alışma sürecini geçirdik. Aynı Kemal Sunal gibi oraya buraya vura vura labirentte yol aldık. Ancak bu alışma süreci bir hayli bastonlu geçti. Böyle söylememin sebebi girişteki adam bastonlarınızı yerden ayırırsanız birbirinize çarpar demişti. Herkes sanki eline baston verilmesini bekliyormuş gibi, labirent boyunca birbirini dürtükledi :D

Labirentten sonra parka sıra geldi

Park etabı bir hayli zordu diyebilirim. Kumlu çakıllı ya da çukurlu yerler vardı ve bunları bizim bastonumuzla anlayıp ona göre hareket etmemiz gerekiyordu. Aynı zamanda oradaki oturağı ve bisikleti ilk bulana da puan vardı. Tabii ki oturağı ben buldum :D Sonuçta metrobüste bile oturan nadir insanlardanım :D

Görmeden manavda alışveriş yapmak nasıldı? @Arensnuphis bize duygularınla birlikte anlatır mısın?

Tabii ki. Park bölümünden çıktıktan sonra manav bölümüne girdik ve sol tarafımızda elma, patlıcan, armut vb. sebze ve meyveler vardı. Cidden ortam zifiri karanlık olunca ve ortamı göremeyince çok iyi anlıyorsunuz yani, görme yeteneği olmadan sadece dokunarak veya koklayarak meyveleri seçiyorsunuz. Karanlıkta Diyalog Müzesi’nden çıktığımızda anladım ki, görme engellilerin hayatı cidden zor.

Görme engelli insanların ciddi anlamda ne zorluklar çektiğini ve 45 dakika boyunca hayata görme engelli olarak onların gözünden bakmanın nasıl olduğunu öğrendim. Görme yetimiz olmadığı anda nasıl zorlandığımızı gördüm.

Bu tarz sosyal sorumluluk projelerine herkesin gitmesini tavsiye ediyorum çünkü;

Onların gözünden hayata bakmak, o anları yaşayıp, deneyimlemek sizin bu hayata onların gözüyle bakmak, sizin bakış açınızı tamamen değiştirecek ve onları daha iyi anlamanızı sağlayacak.

Ek olarak, orada bulunan görme engelli rehberimiz ve diğer engelli abiler ve ablaların hayata ne kadar sıkı tutunduğunu gördüm. Bir insan engelli dahi olsa, hayata sımsıkı tutunup ve pes etmiyorsa, biz hiç etmemeliyiz.

İstiklal Caddesi’ni ilk gez görmeden gezdik @Pobelter sen neler hissettin İstiklal Caddesi'ni gezerken?

İstiklal Caddesi’ni görmeden gezmenin ve o ışıktan mahrum kalmanın ne demek olduğunu anladım. Tramvaya binerken basamaklardan çıkıp, yer bulamayınca cidden anladım o an görememenin ne olduğunu. Çevreden gelen sesleri duyarak ve hayal ederek İstiklal Caddesi’ni gezdik. O an hislerim ön plana çıktı ve hislerle de hareket edebilmeyi, duyularımı nasıl geliştirebileceğimi öğrendim. Çevrede olan sesleri ve çevrede neler olup bittiğini sadece duyduk. Gerisini hayal ederek ve hissederek anlamaya çalıştık.

Hislerimize güvenerek hareket edebildik ve o an görmeden tüm güzellikleri hissettik. Arkadaşlarımızla içeriye ilk girdiğimizde alışamadık ve daha sonradan fazlasıyla eğlendik. Bu etkinlikte görme engellilerin karşılaştığı problemleri tam olarak yaşamasak da, bir nebze de olsa anlayabildik.

Nostalji tramvayından indikten sonra sinemaya girdik

Sinemada bulunan sesli anlatıcı yardımı ile filmi dinleyerek anlamaya çalıştık. Bize betimleyerek filmi anlatan Turkcell'in bir servisi varmış. Daha önce teknoloji zirvesinde de tanıtımını yapmışlardı. Burada ise bunu görme engelliler gibi deneyimleme fırsatım oldu.

İzlediğimiz film Al Pacino'nun görme engelli rolünde olduğu Kadın Kokusu filmiydi. Bu filmde görme engelli olan Al Pacino'nun ve ona bakıcılık etmek için çalışan Charlie'nin hikayesi anlatılmaktadır. İlk fırsatta izlemenizi tavsiye ederim :)

İstanbul'da yaşayıp vapura binmeden olur mu? @Glowster bize bir görme engellinin gözünden vapuru anlatır mısın?

Vapur bölümü en korkutucu bölümdü benim için, denize düşeceğimi sandım bir an. Hiçbir şey göremiyordum. İçerideki keyifli diyaloglar ve yaşadığımız şaşkınlık, korkuyu bastırmamıza yardımcı oluyordu. Grubumuzdaki herkes vapurdaki oturma yerlerini alınca hep beraber şarkı söylemeye başladık. Esen rüzgarı, dalga ve martı seslerini hissettik.

Rehberimiz Abidin Bey 1998 yılında, görme yetisini kaybettikten sonra yazdığı şiiri okudu bize, çok etkilendik. Abidin Solmaz’ın Bebeğim adlı şiirini, yukarıdan dinleyebilirsiniz. Fakat direkt oraya gidip karanlık bir ortamda rüzgarı ve vapur hareketlerini hissederek dinlemenizi tavsiye ederim.

Karanlıkta Diyalog Müzesi’nden çıktığımda, içinde bulunduğum aydınlığın değerini çok iyi anladım.

Aynı zamanda dört duyu organıyla günümüz dünyasına adapte olmanın ne kadar zor olduğunu gördüm ve yaşadım. Bir saatliğine gözlerimi kaybetmenin hissettirdiği şeyler kelimelerle ifade edilemiyor. Hayata onların gözünden de bakmayı öğrendim.

Biz karanlıktan çıktık fakat bu onların yaşam tarzı ve bunu kabullenmesi çok zor. Herkesin, bu tarz duyarlılık projelerine daha ön sıralarda yer vermesi gerektiğini düşünüyorum. Çünkü hayata her yönden bakabilme becerisini kazanmamız, sahip olduğumuz olanakların değerini anlamamıza yardımcı olup, bırakacağımız izin büyüklüğünü belirlememizi sağlıyor.

Dinlenmek için kafeye gittiğimiz sırada birisi kayboldu. Nereye kayboldun? @bendeakrebim

Kafe bölümüne geçerken rehberimiz Abidin ile arkadaşlarıma küçük bir oyun yapmaya karar verdik, sus dedi sonra biz önden sola koştuk (evet ben karanlıkta koştum size komik gelebilir ama deneyin hiç görmeyince değil koşmak, yürümek bile imkansız) onları sağ tarafa yönlendirdi. Kafeye gelince Gülçin nerede arkadaşlar sesi yok kayboldu galiba dedi. Sağ olsunlar hepsi endişelendi benim için ve hep birlikte bar kısmına geçtik.

Abidin Bey, Gizem’i yanıma oturttu ama benim kafe çalışanının arkadaşı olduğumu belirtti ve sakın kıza dokunma dedi. Buna rağmen 2 kere dürttü onların arasındaydım ama onlar farkımda değillerdi. Rehberimiz turun sonuna geldik, ben Gülçin’i almaya gideceğim ama önce bu deneyim hakkında neler düşünüyorsunuz ve kendinizden kısaca bahsedin dedi. Sırayla herkes konuşmaya başladı. Sıra 4.’ye gelince evet Gülçin deyince hepsi şaşırdı yanımda oturan Ahmet bile...

Çok güzel bir öğreti oldu benim İçin

Ne kadar cesur olabileceğimi gördüm zifiri karanlıkta koştum. Diğer duyu organlarımın ne kadar yararlı olabileceğini az da olsa onları geliştirebildiğimi gördüm.

Sokak, yollar, toplu taşıma, kültürel faaliyetler, eğitim, çalışma hayatı gibi onları görmezden gelerek fark ettim ki asıl “görme engelliler“ bizleriz!

KizlaraSoruyor’a bir şey öğrenmek için tıklayıp da üye olduğum günden beri, böylesi güzel anlamlı şeyler kattığı her defada ne kadar çok doğru bir şey yaptığımı anlamamı sağlayan @KızlarSoruyor ailesi ve bize eşlik eden @AğaçKakanWoody ‘ye teşekkür ederim.

Bu etkinlik sayesinde görme duyusunu kaybetmenin ne demek olduğunu 1 saat boyunca yaşamış olduk

Etkinliğimize katılan tüm arkadaşlara, etkinliği söylediğimde heyecanlanıp hemen organize etmemi söyleyen @TolgaTanriseven ve @KızlarSoruyor ekibine de teşekkür ederim :)

Bunun gibi etkinliklere katılmak istiyorsanız aşağıdaki formu doldurabilirsiniz :)

Halen Fenomen değilseniz sizi şu köşeye alabiliriz :)
KizlarSoruyor'da Fenomen Olmak İstiyorsan Yapman Gereken Şey Formumuzu Doldurmak!