Maddi Sorunları Olan İnsanların Yaşadığı İç Burkan Durumlar!

Maddiyat bence günümüzün en önemli şeyi. Kimse inkar etmesin, her şey para bu devirde. Aşk bile artık para. Peki parası olmayanlar neler yaşıyor? Gelin hayatın gerçeklerine bakalım..

Para harcadığında toplumun eleştirmesi

Eline az da olsa para geçer kazanmıştır kendini ödüllendirmek ister, insanız sonuçta hepimiz ancak onun aldığı bir parça şey bile insanların o kadar gözüne batar ki.. Ne gerek vardı, ne yapacaksın onu gibi burnunu sokar insanlar. Sırf durumu yok diye keyfi harcama yapmasını eleştirirler.

İstediği şeyleri alamaması

İhtiyaçları geçtim etraftaki insanlara özenip bir şeyi alamamak da oldukça yıkıcı bir durum. Heveslenip o hevesin kırılması, cebindeki paranın asla istediğin şeye yetmemesi durumu gerçekten inanılmaz kötü bir his.

Alacağı ürünlerin hep fiyatına bakma zorunluluğu

Bu evet ekstra bir durum ama insanın gerçekten özeneceği bir durum. Bir markete girdiğinde alması gereken her şeyin tek tek fiyatına bakıp en uygununu seçmek üzücü bir durum. Bunun tutumlu olmak ile alakası yok, çok parası olup bunu yapanlara zaten bir şey demek istemiyorum..

İnsanların kibirli tavırlarına maruz kalmak

Durumunuz yoksa karşınızdaki hep kendini üstün olarak görmeye kalkar. Sırf cepleri dolu diye 10 gram gelmeyecek aklı ile size üstünlük kurarlar. Ses çıkaramaz gücün onda olduğunu bilerek kabullenirsiniz bu durumu.

İnsanların size şov niteliğinde yardım yapması

En can alıcı maddelerden birisi de bu. Eş, dost, akraba ya da komşu.. Lafta yardım yapar ama herkesin içinde sizi öyle bir küçük düşürür ki resmen bedelini böyle ödemiş olur. Size yaptığı yardımla egosunu tatmin eder insanlara hava atar.

Hadiste de söylendiği gibi ''sağ elin verdiğini sol el görmemelidir'' umarım bu sözü hayat felsefeniz haline getirebilirsiniz.

Varsa çocuklarına mahcup olmak

Bir anne ya da babanın evladının istediği şeyi yapamaması kadar kırıcı ve üzücü bir durum yok ya. Evladınız sizden bir şey istediğinde sırf paranız yok diye alamıyorsanız bu gerçekten bir insanı çok yaralar. Elden de bir şey gelmez. En kötüsü de durumunuz yok diye çocuklarınız bir şey istemeye çekinir..

Umarım empati kurma gibi bir yeteneğiniz vardır. :)