Çocuklarınızın Sessiz Çığlıklarına Kulak Verin!

Karşı cins 50 ben 6 yaşındayım. Aslında her şey şefkatle başladı. Küçük bir çocuğun başını okşarsınız o da size kocaman bir gülümseme bırakır. Benim amacım yüzümdeki gülümsemenin sonsuzlaşmasıydı.

Bu bir hikaye değil bu kulaklarınızı sağır edecek bir gerçek

Annem ve babam çalıştığı için bize bir bakıcı gelirdi. Gülsüm abla annemin sağ koluydu, pazarları çalışmaz ailem evde olurdu. Bir gün ne Gülsüm Abla var ne annem ne babam. Annemin çok acil çıkması gerekti bizi ise yakın bir aile büyüğümüze bıraktı.

Dünyaya hoşgeldim

Çocukları kucağınıza alıp seversiniz saçlarını okşar yanaklarını sıkar sevgi sözcükleri söylersiniz. O beni kucağına aldığında ne saçlarımı okşadı ne de yanaklarımı sıktı.
Aklımda bana kötü bir şey yaptı düşüncesi yoktu çünkü çocuğum ve kalbimde kötü olan hiçbir şeye yer yok. Sadece elleri bedenimde dolaştıkça annemin öğrettiği şeyler aklıma gelmişti ”dokundurma kendine!”
Hızlıca inmiştim kucağından ama bana ne yaptığını bilmiyordum. Bazı kelimeler fısıldadı kulağıma “göstereyim mi?” “bakmak ister misin?” Neyseki içeri eşi girdi zihnim bulanık, anlamlandırmaya çalıştığım ve küçücük zihnime sığdıramadığım bir olay armağan etmişti bana. İşte o zaman dünya bana gerçek yüzünü göstermişti.

Ne yapıyorsun?

Eşinin talimatıyla beni parka götürdü. Kaydıraktan kaymak için merdivenlerden çıktığımda bacaklarıma dokundu. “Ne yapıyorsun?” gibi küçük bir fısıltı döküldü dudaklarımdan. Yardım ediyor sandım beni parka getirmiş ve eğlendiriyordu. Zihnim az önceki olayı silmiş ama derin bir yere gömmüştü, büyüyünce ağır darbeler eşliğinde gün yüzüne çıkaracaktı.
O günden sonra çocukluğum bir daha o kişiye gitmedi, çekindi, öpmedi, yanına oturmadı. İstemsizdi “sevmiyorum amcayı bana bağırdı demiştim.”

İflah olmayan görüntüler

Büyüdükçe gözlerimin önüne geldi o kareler, gittikçe büyüdü daha da netleşti. Birkaç sene önce öldüğünün haberini aldım görüntüler artık daha da netti. O öldü ama bana iflah olmayan ve asla olmayacak olan bir acı bıraktı.
Şimdi nerede bir çocuğun bedenine dokunulduğunu işitsem uyuyamıyorum, dünya uyurken o küçücük bedenler aslında uyumuyor, büyüdüklerinde ortaya çıkacak sorunlardan habersiz gülümsüyorlar.

Çocuklarınıza sorun!

Çocuklarınızla konuşun aksi bir hareket sergilemesini beklemeyin. Sorun, sürekli sorun hatta bunaltın. Çünkü o yaşta hiçbir çocuk doğru ve yanlışı ayırt edemez ve kendisine ne yapıldığını asla bilemez.

#çocukistismarınahayır