Medyanın İnsan Beynine Soktuğu 4 Abuk Düşünce

"Yeterince güzel/yakışıklı değilim."

Özellikle Instagramı'ın çıkmasından sonra, güzellik sembolü olarak kabul edilen ünlülerin bile çoğu güzellik ve yakışıklılık standartlarının altında kalmaya başladı. Eskiden cümleler "Angelina Jolie çok harika kadın." ile başlayıp aynı şekilde biterken, artık cümlelerin "Angelina Jolie çok güzel ama fiziği fazla iyi değil, daha kıvrımlı olabilirdi, hem alnındaki damarda çok belirgin." şeklinde devam ettiğini görebilirsiniz.

Standartlar bu kadar yükselmişken ve herkes, özellikle de ergenlik çağındaki kişiler o shoplara ve estetiklere kanıp fotoğraftaki ve videodaki kişileri kendi ile kıyaslarken mutsuzluk duyuyor. Hem kadınlar hem de erkekler realistik olmayan muhteşem formlara ulaşma amacıyla deliler gibi spor ve rejim yapıyor. Tabi ki her şey bununla sınırlı kalmıyor. Aynı zamanda beğendiği bir burun ya da dudak modelinin fotoğrafını doktoruna götürüp aynısından yapmasını isteyen kişi sayısı hiç az değil. Durum buyken ve medyanın bize gösterdiği güzellik ve yakışıklılık algısı her geçen gün değişirken, kişi arzuladığı güzelliğe spor desteği ve estetik ile kavuşsa da, bu mutluluk ancak yeni bir güzellik trendi çıkana kadar sürüyor.

"Markalı giysiler giyersem ve markalı ürünler kullanırsam beni daha çok severler."

Günümüzde markalar prestij sembolü olarak kabul ediliyor ve herkesin almak istediği pahalı bir telefonu kullanan kişiler ya da ünlü bir markanın ayakkabısını giyen kişiler, kendilerine daha çok güveniyor. İnsanlar bunu, toplumda yer edinmek ve kabul görmek için yapıyor tabi ki. Ancak tüketim kültürünün hayatımıza bu kadar girmesi, kişileri etkisi altına alıyor ve haliyle insandan çok maddeye değer veriliyor. Markalar kalitesi için değil, taşıdığı sembolik anlamlar için tüketiliyor. Eğer amaç kalite olsa, ülkemizde bilinmeyen kaliteli markalar burada da talep görürdü ancak ülkemizde bilinmeyen yurt dışında popüler olan daha kaliteli markaları kullanmak isteyen kişi sayısı oldukça düşük. Doğal olarak, iki ay yemeğinden ödün verip tüm biriktirdiği parasını ülkemizdeki popüler ve ünlü bir markanın çantasına yatıran nice gencimiz var.

"Yok artık! Daha neler.. Ya ama aslında onlar ünlü olabilir. Düşününce normal bir olay yaa."

Öğrendiklerimize, geleneklerimize ve etiğe uymayan şeyleri ünlüler yapınca insanlar bir yerden sonra normal görmeye başlıyor. Hal bu olunca, insanlar etrafında görüp yadırgadığı şeyleri yapar hale geliyor. Kişiler, özellikle ergen bireyler bu hataları yapan ünlüleri rol model alarak hayatlarının hatasını yapıyor. Metreslik gibi etik olmayan bir çok kavram gözümüze oldukça normal bir şeymiş gibi sokuluyor. Bir toplumu dejenere eden en büyük unsurların başında medyanın bu tarz olayları normalmiş gibi göstermesi geliyor.

"Yaptığım her şeyi, gittiğim her mekanı paylaşırsam daha popüler biri olurum."

Gittiğimiz mekanları, yediğimiz yemeği, içtiğimiz kahveyi ve hatta aldığımız duşu bile tüm sosyal medyaya göstermek artık çok olağan. Tek amaç takipçilerimize "Bende buradayım." mesajı vermek. Ama artık öyle bir hal aldı ki, hikaye ve ya snap atmayan birine "Sen neden hiç paylaşım yapmıyorsun, bir şeyler ters mi gidiyor?" diye soruyorlar. Kimsenin özeli diye bir şey artık tabi ki kalmadı.