İnsanın Gazhanesinden Girip Şişhanesinden Çıkan İstanbul Kabadayıları!

Evet Yeşilçam filmleri gibi bir başlık farkındayım. Çünkü kabadayı denilince aklımıza gelen sırtına ceketini atmış, topuklu ayakkabısına tersten basan bıyıkları, fesi ve elindeki tespihi ile kesti mi kestik, astı mı astık insanlar gelir. Hani Kemal Sunal'ın kadırgalı eşrefi yok mu? Gashanesinden girip şişhanesinden çıkmaz mıydı? Kimilerine göre İstanbul'un eski Beyoğlu beyefendileri, kimilerine göre belalılar.

Evet evet, bu adamlar gerçekten yaşadı. Racon kesmek onlardan sorulurdu. İstanbul'un kabadayılarını görelim mi? Keyifli gezinmeler..

1. Şık Manol

1890 doğumlu abimiz, Tokat doğumlu ve şık lakabı nereden geldiği tahmin ettiğiniz gibi şık giyimli olduğundan. İstanbul'a okumaya diye gelip, kumarhane işletti. Fötr şapkasız, kravatsız ve paltosuz asla gezmezdi. Kavgalarında hiç silah kullanmadı yumruğuyla ün saldı. Abimize gangaster filmi yapsalar ya.

2. Arap Hüsnü

1870 yılında doğan Arap Hüsnü'nün diğer adı Mişel'di. İstanbul'a Trablusgarp'tan gelip islamı kabul etmiş. Bu abimizin de kumarhanesi vardı. İçinde içki gırlaydı, yasak dinlemezdi. Sabit alameti diye geçen vücudunun bilinen özelliği, sağ kulağının kıkırdağı yok ve sağ gözünde perde varmış. Tophanedeki bütün kabadayıları susturup yerine geçmiş ve herkesi haraca bağlamış. Haracını vermeyen iki kişiyi leş etmiş.

3. P.Ardaş

P. diyorum onun ne olduğunu siz tamamlarsınız. Sıkıntılı abilerden. 1886'da bebekken getirilip kilisenin önüne bırakmışlar. O yüzden nüfusta babası kilisenin papazı olarak geçer. O yüzden lakabı piçtir. Okumaktan hep kaçmış, fırıncının çırağı olmuş. İlk suçu burada olmuş o yüzden. Arkadaşını fırın küreği ile hastanelik etmiş. Sonra kovulup kilise papazlarının yanında almış soluğu para istemiş vermeyince vurmuş. Bir kıza aşık olmuş onu da babası vermeyince babasını da vurmuş. Asıl ünü Mavnacı Ali'yi öldürüp kabadayı olmuş abimiz.

4. Mavnacı Ali

Rize doğumlu 1906 yılı. Üsküdarın haracını yiyen Karamanlı Yusuf'u iskele önünde falçatayla kesmiş. Yıllarca Üsküdar-Beyoğlu hattı ondan sorulmuş. Yukarıdaki abiyi çağırıp düello teklif etmiş. Üsküdar'da kahvenin önünde bıçaklarla kapışmışlar ve ölmüş.

İşte böyle insanlar geçmiş Türkiye'den Yeşilçam filmlerine konu olmuşlar yıllarca. Cumhuriyet kurulunca hepsi pılını pırtısını toplayıp ortadan kayboldular.

Yine hep bir ağızdan Yaşasın Cumhuriyet diyelim.