Oysa ki her şey insanın kafasında bitiyormuş. Gülmek de, ağlamak da; unutmak da, hatırlamak da. Zaman bir şekilde geçiyormuş ama önemli olan, zamanı doğru şekilde kullanmakmış. İnsan bulunduğu anı güzelleştirebilirse güçlü biri oluyormuş, sorunlarından kaçtığında değil. #MünzeviBayan
Yaşadığınız özel olaylardan dolayı, bulunduğunuz şehri terk etmek istediniz mi hiç?
bir şehri terk etmek, bir hayatı terk etmektir aslında. ya istemeyerek, ya da isteyerek. 1) şehri istemeyerek terk ediyorsanız, hep geri dönme umudu taşırsınız. her caddesini, her kıyısını, sandallarını, konaklarını, ovalarını, çadırlarını, nesi varsa size göre kıymetli, hafızanıza kazımak istersiniz ve gideceğiniz yere gidene kadar elleriniz sıkılı yumruklar halinde kalır. ama bir şehri terk etmenin asıl kötü biçimi, onu isteyerek terk etmektir. 2) isteyerek terk ediyorsanız, kim bilir o şehir size neler yapmıştır, o caddelerde, sokaklarda, o binalara bakarak çaresiz, yalnız ve savunmasız kalmışsınızdır. bazı acılara gark olmuş, bazı kafeslerden çıkamamışsınızdır. bu şehir sizin memleketinizse, orada tutunamamış olmanın getirdiği dipteki geleneksel üzüntüyü hissedersiniz, ama bu sizin kırgınlığınızı gidermez. çocukluğunuzun, gençliğinizin geçtiği o yollara bakar ve kendinizi terkedilmiş hissedersiniz, gitmeye karar veren siz de olsanız, sanki şehir sizi kovuyor gibidir. sizden daha beceriksiz onlarca akrabanız ve tanıdığınız orada istedikleri gibi bir hayat kurmuştur ama sizin elinizde bir tren bileti vardır sadece, gardan gece yarısı kalkacak olan.
eğer memleketiniz değilse, iyice yabancılaşırsınız oraya. bu şehre gelirkenki umutlarınızı düşünürsünüz, geleli belki ancak bir yıl olmuştur ama aradığınızı bulamamışsınızdır, daha kaç şehir dolaşacağınızı düşünürsünüz bir an, sanki hayat sizin dışınızda akıp gidiyordur ve siz soluk soluğa koştuğunuz halde ona yetişemiyorsunuzdur. pılınızı pırtınızı toplamış, geldiğiniz gibi gidiyorsunuzdur aynı trenle, kim bilir nereye. isteyerek terk ettiğiniz şehirler, içinizde geri dönüş umudunun yeşermesine izin vermezler, arkanıza dönüp baktığınızda bile içiniz acır ve artık oraya sadece misafir olarak gideceğinizi, dönüş biletinizin çantanızda duracağını, kışın telaşlı akşamlarında eve yetişmeye çalışırken uğrayıp salatalık malzeme alacağınız manavın verdiği hem gündelik hem de kalıcı aidiyet hissini o şehirde bir daha asla hissetmeyeceğinizi bilirsiniz.
size ait olanı, içinizden söküp yabancı haline getirmektir bu, bir zaman o şehirdeki hatıralarınızı bile griye boyayıp soluklaştırırsınız ki size geçmişi hatırlatmasın. en kötüsü ise, yeni geldiğiniz (göçtüğünüz) şehirde çok mutlu, gönençli, sağlıklı, zengin ve hatta şatafatlı bir hayatınız olsa da, önceki şehri terk ettiğiniz günün hayali aklınızdan silinmez, ve siz asla "iyi ki terk etmişim" diyemezsiniz. o terk ediş gününün acı hatırası sonsuza kadar kendini hatırlatacak ve her hatırlattığında o günkü üzüntünüzü yenileyecek, şatafatlı manzaranıza bakarken bile olsa, gözlerine hüzün çöktürecektir.
Bence kaçmak asla bir çözüm değildir. Sürekli aklında kalacak. Ama kötü anıların en iyi çaresi 100% zaman zaman zaman. Herşeyi zamana bırakmalısın. Ayrıca “Yanlış zamanda doğru insan tanırsın ya da Doğru İnsanı yanlış zaman da” bu maalesef çoğumuzda böyle oluyor.
Bir insan kendinden ne kadar uzağa kaçabilir ki zaten? Bulunduğumuz yeri cehenneme çevirmek de, cennete çevirmek de bizim ellerimizde. Olgun bir insan bir zaman sonra yaşadıklarından gurur bile duyabiliyor 'vay be' diyerekten. Tecrübe edilmiştir...
Nereye gidersen git, bulunduğun her yerde bir olay yaşarsın. Ben 6 sene önce Belçikadan buraya taşındım, orada her şeyi arkamda bırakıp burada 0'dan başladım. Ama burada da çok şey yaşadım şu an hiç Belçikada yaşamamış gibiyim. Ve her yerde olay yaşayacağın için ülke değiştirmek pek mantıklı değil. Ya da bir çözüm değil.
Şehri terk etmek bazen bir kaçış, bazen anılardan uzaklaşma, bazen yeni bir hayata başlangıç... Önemli olan kalıp mücadele etmek. Ki biz bunu yapamıyoruz
Yaşadığım ueri terk etmek istedim hem de çoooook ama benim asıl isteğim bazı insanlardan uzaklaşmak istediğim gibi yaşamak insanların istediği gibi değil ama ne yazıkki yapamadım
Yaşadığım şehir zindan olmuştu bana, gitmek istedim uzak diyarlara; uzak, uzak, uzak... Sonra bulacaktım kendimi yine aynı tasanın eşiğinde, gidec3k gidecek yine kendimi bulacaktım...
Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
En İyi Cevaplar