Yurt dışı nda yaşamak mantıklı mı?

Yabancı dilin varsa, kendini geliştirmiş bir insansan git derim ama 18 yaşından büyüksen ve Türkiye'de bir yerlere gelemediysen orada ekstra çaba sarfetmen lazım bir yerlere gelmek için. ABD dediğin ülkede yabancıların hayatı ekstra zorlaştı zaten, şu an tırcılık işi için bile yabancıları almıyorlar, onlar da ABD'deki göçmenlerin en çok tercih ettiği Uber-Doordash, restorant gibi işlere yöneldi. Böyle olunca bu işlerdeki gelirler de ekstra düştü ve iş bulmak ekstra zorlaştı. ABD'ye gidip de mutlu olan insan sayısı son 2 yılda çok az. Norveç, İsveç, Danimarka, Finlandiya, Hollanda gibi Kuzey Ülkeleri güzel ama oralarda az parayla gidemezsin. İlk aylar seni orada finanse edecek en az 5.000 - 6.000 Euro ile gitmen lazım ki bu minimum tutar. Hatta İskandinav Ülkeleri dediğimiz ülkelere en az 8.000 - 10.000 Euro ile git derim. Bir de bu ülkelerden kabul alman için o ülkenin dilini bilmek, sınavlarına girmek, iş görüşmelerini geçmek filan lazım bu ekstra mesele demektir. İsveç, Norveç, Danimarka, Finlandiya İngilizce bilme oranı yüksek ülkeler olduğu için belirli seviyenin üstünde olan işlerde (örneğin expat işleri) İngilizce yeterli olabilir. Ama İngilizce'de yoksa bu ülkelere gitmek çok zor, ancak evlilik üzerinden olur o da bireysel olarak sana yarar getirmeyebilir. Çünkü birine bağımlı olarak oraya gidiyorsun. Orada seni alan insanlar da genelde orada tercih edilmeyen veya evleneceği kişiyi sömürmek için alan insanlar olabiliyor. Yani bir kişi yaşadığı ülkede hem kendi kültürüne uyumlu hem diğer özellikleriyle üst düzey bir kişi bulsa Türkiye'den biriyle niye evlensin! Mantık olarak böyle düşünmek lazım. İngilizcesi az, eğitimi az, Türkiye'deki başarıları az olan bir kişi evlilik yolu dışında yurtdışına ancak kendini geliştirmek için gidebilir, orada staj - iş tercrübeleri elde eder, fazla bir para kazanmadan da geri döner. Ama yurt dışı tecrübesi iyidir bence.

Uzun yillardir yurt disinda yasiyorum.

Amerikaya varlikli bir gocmen olarak gitmek avantajli. Isci sinifi bir gocmen olarak gidecekseniz atlantikte kendinizi denize atin, daha rahat bir hayat surersiniz.

Norvec, isvec filan cok daha rahat ulkelerdir. Fakat bu ulkelerde gunes neredeyse hic acmaz. Insanlar yakin iliski kurmaz. 1 ay boyunca is disinda en uzun yapacaginiz muhabbet market gorevlisine yumurta nerede diye sormak olabilir. Oralarin halkinin yarisi antidepresan ile yasiyor ve cogu yalniz ölüyor.

Yurt disinda sizi kimse beklemiyor. Oraya gittiginizde de hic bir arkadas grubunun aranan kisisi olmayacaksiniz. Yirt disina gidip pembe dunyalarini anlatanlarin %99'u gercekleri anlatmiyor.

Oraya ait hissetmez, oraya dahil olamazsiniz.

Dunyadaki en kotu his, koksuzluk, ait hissetmemektir.

Kisa sureli gidin, paranizi kazanip donmeye bakin derim.

Amerika gibi sacma ulkelere de hic bakmayin.