Hafta sonu planları yapıldı mı?

Evet, yapıldı: Çalışıyoruz. Kimi insanlar için hafta sonu dinlenmek, gezmek, kendine zaman ayırmak demektir. Ama bazıları için o iki gün de diğerlerinden farksızdır: Masa başı, sorumluluklar, yapılacaklar listesi. Belki bir iş, belki bir proje, belki bir hayal uğruna… Ama sonuç aynı: Hafta sonu da çalışılarak geçer. Şikâyet mi? Belki biraz yorgunluk, biraz da “keşke şimdi bir kahve eşliğinde film izliyor olsaydım” hissi vardır. Ama bazen çalışmak bir zorunluluktan değil, bir seçimden gelir. Kendine koyduğun hedefler vardır, yarım kalan işler, yetişmesi gereken sorumluluklar. O yüzden hafta sonu bile olsa “sonra yaparım” diyemezsin. Çalışmak bazen bedeni değil, hayalleri yoruyor. Ama yine de biliyorsun ki bu emek bir gün bir şeye dönüşecek. Belki rahat bir geleceğe, belki iç huzuruna, belki de sadece “çabaladım” diyebilmenin gururuna. Evet, bu hafta sonu dışarı çıkmak yok. Uyku belki biraz eksik kalacak, ama masa başında geçirilen her saat, geleceğe atılmış bir adım olacak. Ve bazen en güzel plan, kendin için verdiğin emeğin ta kendisidir.