"Konuşmaya ne lüzum vardı? Bütün güzel laflardan ve hoş insanlardan sıkılan bu mahlukları, birbirlerinin sessiz mevcudiyeti, yorgunluk verecek kadar doyuruyordu." 🪶
Bu tamamen keyfimin o gün hayata nasıl baktığıyla alakalı.. Bazen gecelerin içinde kaybolmak keyif veriyor.. Bazen gün ışığınq teslim etmek kendini... Benim keyfim bazen yerde seçer.. Kalabalıklarda başı boş dolaşmayı.. Gürültüden kendini bile duymamayi.. Bazen sqdece kendini duymayı seçer..
Gece gezmeleri başka bir büyüye sahip değil mi? Şehir ışıkları, hafif esen serin rüzgar, sessizliğin ortasında hafif bir müzik… ✨ Ama gündüz gezmeleri de pozitif enerjisiyle güne güzel bir başlangıç yapmanı sağlar. Fotoğraf harika bu arada, kahve, kitap ve o sakinlik bambaşka bir vibe yaratmış 🍂 Yani diyelim ki gece gezmesi ama arada böyle anlar için gündüz sakinliklere de kaçılır. 😌
Okuduğunu merak ettim şu an , ama sevdiklerinden bir tavsiye derlemesi de güzel olabilir :) ve bahsettiğin kitap ayracını da görmüş oldum çok güzel , hepsi enerji üzerine formüller. Sanırım güzel enerjinizde oradan geliyor :D :D
Mmm okuduğum kitabı kitapçı amca polisiye seviyorum diye ‘hep aynı tarzda gitme bak bu da polisiye bir de bunu oku seveceksin’ diyerek verdi denemekten zarar gelmez dedim başta karakterleri çözemedim yeni adapte oldum bitirmeden genelde öneride bulunmam bitirdikten sonra ismini yazıcam 😇 ama iki güzel polisiye önerebilirim, Ahmet Ümit-Beyoğlu’nun en güzel abisi ve Osman Aysu-Leoparın izleri 🌸 ayraç konusuna gelince en sevdiğim ayraçım oldu ve en sevdiğim formülün büyük bir şekilde yazılmış olması da güzeldi ‘enerji, kütle, ışık hızı’ 🙃 (nazik sözleriniz için müteşekkirim efendim 🙏🏻🌸😇)
Ahmet Ümiti okumuştum ama diğerini öneri olarak aldım kenara :) ve bitmesini bekleyeceğim kitabın hatırlatırım ben unutmam. e=mc2'yi seven biriyle kötü anlaşmam imkansız , estağfurullah o sizin nazikliğiniz. Heyecan ile takibinizdeyim sorularınıza cevap için :D :D