Bir insana gözünüz kapalı güvenebilmeniz için temel kurallarınız nelerdir?

Hayattan sürekli 100 tam puan beklemiyorum. Bu yazdığın "kuyu kazmaca" olayları, "güven besleyip bunun boşa çıkması" olayları başıma gelebilir, bir daha gelebilir, 10 kez 50 kez gelebilir ama asla herkesi bir kalemde çizip bütün insanlara karşı güven duygumu silip atamam. Tamam kolay kolay güvenmemek güzel bir şeydir ama hiç güvenmemek de berbat bir şey.

"İnsanların iyisi var kötüsü var, ben iyisi ile karşılaşmadım henüz" diye düşünürüm. O insan benim güvenimi neden boşa çıkardı, bunu anlamaya çalışırım, neden öyle bir şey yaptı, onu ona iten şeyler ne olabilir, benim hatam mı vardı, nedir ne değildir derim, sorgularım. Bilimcilik damarı

5* yıldızı ışınladım yine döktürmüşsün madam...insan beşer ve şaşar insanoğlunun özünde ihanet tohumu bulunuyor güven kelimesi bu zaman için kullanılan yabancı bir terim bu kelimeyi günlük hayatından çıkarmak en doğrusu zaman o kadar kötü artık her şey madde ve menfaat üzerine inşaa ediliyor insanlar tam kapitalist oldu her yönü ile tamamiyle karşı tarafı sömürü üzerine yaşıyorlar her anlamda sömürü maddi veya manevi insanoğlu kendisinden aciz bir çükük mikrop ile hayata veda ediyor bu kadar aciz bir varlığa güvenmek ne kadar doğru şu koca kainatta insanoğlunun hacmi ne kadar yer kaplıyor bir hiç bu sebepten bir mikroba hükmedemeyen insanoğluna güvenmek yerine sadece bütün kainata gücü yeten bütün kainatın dizginlerini elinde bulunduran Rabbine güvenmek en doğrusu insanlara güvenmek acizliktir insanlardan bir şey beklemek acizliktir ama Rabbine güvenmek ve ondan her şeyi talep etmek insanoğlu için en büyük onurdur...

Sevmek güven duymaktır bence.. Güvenemediğin bir insana kalbini açamazsın.. Hep kontrolde olmaya çalışıp hemde Aşk a kendini bırakma isteği nasıl bir paranoyaya ulaştırır kişiyi düşünmek lazım..

Hoş bu şekilde düşündüğüm halde bunun kıymetını bilemeyen insanlar var..

ben kendime hep şunu belledim.. Hisset ama kırılma.. Sonucta karsımdakı insan Ne kadar duygusuz, Taş kalpli de olsa o güzel duyguları hissetmeme sebep olan biri.. Sevgide okadar kolay bulunan birşey değil ne yazık ki..

Her şeyden önce şuna inanıyorum ki, insanın olduğu her yerde, ki bu kim olursa ve hangi alan olursa olsun, bir hata payı mutlaka vardır ve hata yapmayan insan da olamaz. Ben bunu bildiğim için hiç kimseye gözü kapalı güvenmem ve gardımı sonuna kadar indirmem. İnsanlara her zaman pozitif yaklaşırım ama kafamın bir köşesinde kuşuk mutlaka durur. Çünkü bir insanı ancak onun istediği kadar tanıyabiliriz.

zaman dır zamanla kendını ıspat edenlere guvenırım asla kımseye guvenemezsın demem cunku ben bılırımkı hak eden dostlarım ıcın olüme bıle yurumekten cekınmem boyle tek ınsan ben olamam. ama dedımya kendını ıspat eden dostlarım ıcındır bu durustlugum yoksa bende guvenılmez olabılırım...

korkmadığım, çekinmediğim her insana güvenirim. sonra çoğu hayal kırıklığına uğratır. yinede korkmam yinede çekinmem. hayat biraz hayal kırıklığı, biraz korku, biraz umuttur. hayatı anlamlandıracağım diye çokda kasmamak küsmemek lazım.

İnsan dostlarına, arkadaşlarına güvenmeli ama hiç bir zaman da temkini elden bırakmamalıdır.

Bu arada güven duygusu bir kez zedelendikten sonra onarılması çok zor.

''Bazen de güvenmek istiyor insan karşındakine seni aldatacağını bile bile''

Bunu bir yerde okumuştum ama hatırlamadım, ben güvensem bile körü körüne değil hep bir hata payı bırakarak güvenirim sonuçta insanoğlu çiğ süt emmiş

Hiç kimseye % de 100 güvenmem illa % de10 luk dilim bırakırım. Fakat yalan söylemeyen dürüst ve yapacağım yaparım dediği şeyleri yapan biri ise o zaman güvenimi kazanır.