Niye herkes eşit yaratılmamış?

Allah mülk sahibidir.Mülkünde istediği gibi tasarruf eder.Kimse Ona karışamaz ve Onun îcadına müdahale edemez.senin vücudunun zerrelerini yaratan,

tüm sistemini düzenleyip insanî kimlik bahşeden Allah (cc)'tır Sen bunları sana lûtfeden Allah'a daha evvel bir şey vermemişsin ki, Onun karşısında bir hak iddia edebilesin...

Eğer sen, sana verilenler karşılığında Allaha bir şey vermiş olsaydın,

"Bir göz değil iki göz ver, bir el değil iki el ver!" gibi iddialarda bulunmaya;

"Niye iki tane değil de bir ayak verdin?"

diye itiraz etmeye belki hakkın olurdu.

Halbuki sen Allaha (c.c) bir şey vermemişsin ki -haşa- O' na adaletsizlik iddiasında bulunasın.

Haksızlık, ödenmeyen bir haktan gelir. Senin O' na karşı ne hakkın var ki yerine getirilmedi de sana karşı haksızlık edildi!..

Allahuteala Hazretleri seni yokluktan çıkarıp var etmiş: hem de insan olarak...

Dikkat etsen;

senin altında birçok mahlûkat var ki, pekala onlara bakıp ne kadar fazla nimetlere mazhar olduğunu düşünebilirsin.

Cenab-ı Allah, bazen insanın ayağını alır; onun karşılığında ahirette pek çok şey verir.

Ayağını almakla o kimseye aciz bir mahluk olduğunu, zayıflığını, ve ihtiyacının ne kadar fazla olduğunu hissettirir.

Kalbini kendisine çevirtip, o insanın duygularını geliştirirse, çok az bir şey almakla, pek çok şeyler vermiş olur.

Demek ki görünüşte olmasa bile, hakikatte bu ona, Allahın lûtfunun ifadesidir.

Tıpkı şehit edip cenneti vermesi gibi...

Bir insan, savaş esnasında şehit olur.

Bu şehit olmakla haşirde kurulacak büyük mahkemede ve Allah'ın huzurunda, sıddıklerın, salihlerin gıpta edeceği bir makama yükselir. Onu gören başkaları "Keşke Allah bize de harp meydanında şehadet nasip etseydi." derler.

Bundan dolayı, böyle bir insan parça parça da olsa çok şey kaybetmiş sayılmaz. Belki aldığı şey ona nispeten çok daha büyüktür.

Çok nadir olarak, bazı kimseler, bu mevzûda küskünlük, kırgınlık, kötümserlik ve aşağılık duygusu ile sapsalar bile, pek çok kimselerde bu gibi eksiklikler, daha fazla, Allah'a yönelmeye vesile olmuştur.

Bu itibarla zararlı böcekler gibi bir kısım kimselerin, bu meseledeki kayıplarının yayılmaya çalışılması yerinde bir davranış değildir.

Bu konuda esas olan, ebedi hayata aday olan ruhlarında o aleme ait arzuları uyarmaktır.

Bu arızalı da, arızasının itmesiyle Hakka yönelmesi; başkalarında da ondan ibret alarak kanatlanmaları şeklinde kendini gösteriyorsa, maksada uygun ve hikmetlidir.

Bu dünyada herkese verilen imkanlar eşit olmadığı için sorumluluk da eşit olmaz. Her insanın hayatı müstakil bir eserdir ve dünya kurulduğundan beri, bu eser ilk ve son olarak yazılmıştır. Hal böyle olunca, insanların her birini içinde bulunduğu bütün şartlarla birlikte düşünmek, başından geçen farklı hadiselerle ve imtihan edildiği değişik olaylarla beraber nazara almak gerekiyor. Bir insan hakkında vereceğimiz hüküm diğerine ölçü olmuyor. Birisini yükselten aynı hadise, berikini alçaltabiliyor. Birinin hakkında hayırlı olan, diğeri için şer olabiliyor. Birinin nefret ettiğine bir başkası can atabiliyor. Herkes kendi şartları içinde bir imtihana tabi tutuluyor. Önemli olan bu şartların farklılığı değil, bu imtihandan başarıyla çıkmaktır.

Adaletle eşitlik aynı şey değildir. Eşitlik, iki şeyin her yönden denk olması demektir. Adalet ise, her hak sahibine hakkını vermek ve haksızları cezalandırmak şeklinde tarif edilir.

Güzelin Güzelliğini Artıran, Çirkinin Çirkinliğidir. Soğuk olmazsa sıcağın manası, karanlık olmazsa ışığın manası, mide açlığı olmazsa yemeğin manası, miden yanmazsa suyun manası bilinmez. Herşey bir şekilde zıttıyla bilinir.