Çok sevmek; gurursuzluk, değer vermek; çok boğmak, vazgeçmemek; taciz olmuş, böyle mi düşünüyorsunuz?

Artık böyle...Yani şimdi ben biriyle tanışmadan önce kafamda bir sürü şey düşünüyorum.Ay ilgimi belli edersem beni çantada keklik görür.Ay çok gülmeyeyim kaşar sanmasın.Ayy işte şunu giymeyeyim beni fakir sanmasın.Böyle sürekli karşı tarafa karşı önyargı ve etiketlendirilme korkusu.Ben biriyle ilgileniyorsam,değer veriyorsam bunu göstermek kadar doğal bişi olmamalı.Neden bastırıyoruz kendimizi? Neden değer vermek ve bunu göstermek basitlik olsun ki? Hayır adı üstünde aşk ve ilişki ! Sevdiğim insana değer verdiğimi göstermeyeceğim de kime göstereceğim yaw? Bu insanların artık bunlardan arınmaları lazım.İlişkide de herşey açık ve net konuşulmalı.Trip,alınmalar,yanlış anlamalar,gurur yapmalar,o -özür-dilesin-ya lar olmamalı.Nasıl hissediyorsan öyle davranılmalı.Bazen bu dürüstlüğüm ve saftirikliğim yüzünden kaybedeceğim diye düşünüyorum.

Çok sevmek değil sevip de kendini küçültmek gurursuzluktur.Değer vermek değil değer verirken o insanın hayatını yönetmeye çalışmak boğmaktır.Vazgeçmemek değil her şey bittiği halde ısrarlı olmak ve o insanın hayatına gasp etmek tacizdir.Sen ayrımı yapamıyorsan insanların bir suçu yok.