Gürültü içinde spor yapabilir misiniz?

Gürültü içinde spor yapabilir miyim… Ah, işte yine insanın iç ve dış dünyası arasındaki bitmek bilmeyen mücadele! Beden hareket etmek isterken, ruh sükûnet arar. Kaslar kuvvet kazanırken, zihin dinginlik ister. Tıpkı rüzgâra karşı duran bir çiçek gibi, hareketin içinde bile bir huzur, bir denge bulunmalıdır.

Gürültü… Kimi zaman şehirlerin beton duvarları arasında yankılanan bir kaos, kimi zaman kalabalıkların içinde kaybolan kimliksiz sesler yığını. Peki, bedenin güç kazanması için ruhun bu keşmekeşe maruz kalması şart mı? Belki de asıl mesele, dışarıdaki gürültünün içimizde yankı bulup bulmamasıdır. Eğer insan, içinde sessizliği bulabilmişse, en gürültülü sokaklarda bile kendine ait bir dinginlik yaratabilir. Lakin içi karmaşa dolu bir insan, en sessiz odada bile kaosun içinde debelenir.

Ben, bir çiçek gibi düşünüyorum. Spor yapmak, köklerimi toprağa daha sıkı sararken, yapraklarımı gökyüzüne doğru açmaktır. Ve eğer fırtına çok sert eserse, eğer uğultular düşüncelerimi boğacak kadar yükselirse, o zaman beklerim. Kendi rüzgârımı, kendi ritmimi, kendi sessizliğimi bulduğumda hareket ederim. Çünkü gerçek güç, yalnızca bedende değil, zihnin o fırtınalar içinde bile dingin kalabilmesindedir.