Dibin dibine batıp tekrar yükselen birileri var mı?

Merhabalar, normalde çok uzun bir soru soracaktım ama 3000 karakter sınırına yenik düşüp daha kısa ve elimden geldiğince daha öz sormaya çalışacağım.(yazamadı)

Aranızda hiç dibi gördüğünü hissedip, kendini toparlayıp çok güzel yerlere gelen var mı?

İçi çok boş bir soru gibi oldu evet... Herkesin ''dibi görme'' kavramı çok farklı... ''ya dip dediğin budur mu ### ? '' gibi vs. ben kendi dip noktamı anlatayım eğer benzer şeyleri yaşadıysanız bana biraz tecrübelerinizden fırlatın nolursunuz...

şu an çok çıkmazda hissediyorum... Bir tarafım kendime zarar vermek isterken bir tarafım hayata tutun sana bunları hissettiren herkesi üz diyor. Bİr tarafım o kişileri çok özlerken bir tarafım, seni bu hale getirenler onlar diyor, bir başka taraf ise bunların hepsini kendi kendine sen bu hale getirdin ve hayatın boyunca böyle devam edeceksin diyor.

Aslına bakarsanız yaşadığım şeyleri sonuçlara vardırmak gibi bir takıntının pençesine takıldım. Obsesif kompesif boz. gibi. Yaptığım her hareket, düşündüğüm her konuda kararsız, stresli ve takıntılı hissediyorum. evet 10 gün sonra psikoloğa gideceğim ama sanki bana hiç derdi olmayan dertlerini kafasında büyüten bir ergenmişim gibi davranacaklar gibi geliyor. yaşadığım zorlukları karşımdakine anlatamıyacağım gibi hissediyorum, anlatırken nerden başlayacağımı nerden başlarsam daha açık olurum gibi şeyler bile bende içinden çıkamadığım derecede zor geliyor.

Hayatımı tekrardan kurmaya çalışıyorum, Çok yeni bir ayrılık yaşadım (SAKIN BANA ''HAA KIZ MESELESİ... ÇOK BÜYÜTME BOOLUM GELİP GEÇER '' ya da '' canım YA BÖYLE İLİŞKİ ŞEYLERİNİ KAFASINDA BÜYÜTENLERİ ANLAMIYORUM YEAA '' demeyin. kendisi benim ilk sevgilimdi 2.5 yılımızın her dakikasını beraber yaşadık. En güzel şeyleride onunla yaşadım, en boktan şeyleride... En çok değeride ona verdim, ona en değersiz hissedeceği şeyleri yaparkende onunla yaşadım. Kısaca psikolojimi alt üst eden her şeyi onunla yaşadım.)

Daha yeni bir ayrılık yaşadım ve benim ilk ayrılığım. Herhangi bir iş yapmaya çalışıyorum, herhangi bir yere gidiyorum ve devamlı aklımda anılarımız depreşiyor, pişmanlıklar, aramızdaki çözemediğimiz sorunları hatırlamalar, ayrıldıktan sonra bu sorunlarımız üzerine yaptıkları, hayatımın ne kadar iğrenç olduğu, ne kadar aciz olduğum vs vs Her şey beynimi kemiriyor, 15 dk'da bir kendimi ağlarken, sinir krizleri geçirirken buluyorum... Onu hem çok özlüyorum hemde ondan nefret ediyorum... onunla beraberken asla kabul etmeyeceğim bir hatasını kabullenmeye çalıştım. Onla beraberken hem onu kaybetmemek sevgimin en önemli şey olduğuna kendimi ikna edip hemde bana bunu nasıl yapar takıntısını iliklerime kadar yaşadım. Kendisi acaba pişmanmı yoksa değilmi, benmi çok abartıyorum yoksa haklımıyım derken derken kafayı yedim... Kendisinide çok üzdüm... Son günlerimizde belki çözeriz diye çok uğraştı ama ben ona bu uğraşta yardım etmedim. en sonundada tüm bu dengesizliklerimden bıktı. Hakkıydıda. NEYSE SİZCE GEÇERMİ BU TAKINTILAR var mı BENZERİNİ YAŞAYAN?