Torpi̇lsi̇z futbolcu olunur mu?

Erkek arkadaşım uzun yıldır futbolcu daha doğrusu kaleci. Gerçekten çok azimli, sabırlı ve çalışkan birisi. Ne yaptıysa olmadı, istediği yere gelemedi. Tam profesyonel olacaktı babası mevki sahibi olan oldu. Tam profesyonel olacaktı ufak bir sakatlık geçirdi. İyileşti ama torpili tanıdığı olanı, ailesi statü sahibi olanlar hep önüne geçti. Hiçbir zaman kötü olduğunu düşünmedim çünkü gerçekten iyi ve yetenekli. Vazgeçme kaç yıllık emeğin var dedim. Gittiği takımlardaki bütün abiler de bırakma sen iyi yerlere gelirsin dediler, biri çıkıp kardeşim sen başka yol çiz bence dese neyse ama pes etme dediler. Nedense hep takım yetkilileri, hocalar bir kusur buldu. Onun kadar iyi olmayanlar harika yerlere geldi ama o şu an pandemi de derken takımsız kaldı. Artık haklı olarak yıllardır uğraşıp hak ettiğini alamadığı için pes etmek üzere.

İçinde hep bir kırgınlıkla sahalara bakmayacağı, mutlu olacağı, seveceği bir başka meslek olsa direk bırak derdim. Para verip profesyonel olanlar var. Ben de madem öyle olabiliyor kredi mi çeksem falan diye düşünüyorum. Ama o hakkıyla olmak istiyor. Onca meslek varken bula bula en zorunu mu buldun diyorum. Yine de pes etsin istemiyorum çünkü yıllarını verdi. Sosyal medyada bi' insanlara sorayım, dua edelim hatta ritüel yapalım dedim. Eskiden saçma bulduğum ritüelleri deniyorum. Onun kırılacak hayali bile kalmadı...

Bu işte hakkıyla bir yerlere gelen yok mu? Bizde mi sorun var şanssızız veya elimiz kolumuz mu uzun değil? Çıkıp bütün futbolculara yazmak, bu düzene, sisteme, haksızlık yapan herkese isyan etmek istiyorum. Elimden hiçbir şey gelmiyor, ne yapabiliriz?

( Bütün ayak işlerini yaptıran, abi kisvesi altında insanın saygısını iyi niyetini kullanan, kötü gününde kılını kıpırdatmayan tüm futbolcular, yeteneğe değil babasının takıma yaptığı harcamalara bakan hocalar, ayağa değil adamına bakan başkanlar sizlere sesleniyorum; yatacak yeriniz yok ! )