Merhaba herkese. Bugün sizlere fanatik bir Beşiktaşlı olarak takımımı konu eden bir bence hazırlamak istiyorum. Umarım sıkılmadan okur, beğenirsiniz.
Neden Beşiktaşlıyım?
Ben tribün gibi bir ortamda büyüdüm. Ailemde annem dışında herkes Galatasaraylı. Evde her zaman maç izlendiği için de küçük yaşlardan beri bir futbol izleme, maçları takip etme gibi merakım var. 6-7 yaşlarındayken de hep Beşiktaş taraftarları ve maçları ilgimi çekerdi. Sanırım o zamanlar en çok bu yüzden Beşiktaşlı olmak istemiştim. Marşlarını, sloganlarını, formasını, taraftarlarını her şeyini kendime yakın buluyordum. Zaten büyüdükçe bunu daha da fark etmeye başladım.
Bana alınan ilk forma Galatasaray formasıydı!
Babam ben 11 yaşındayken Beşiktaş'a olan sevgimin geçici bir şey olduğunu düşünmüştü herhalde bu yüzden de ben Beşiktaş forması istediğimde bana Galatasaray forması almıştı. Üstelik bunu 2 kez yapmıştı. Babam da fanatik bir Galatasaraylı olduğu için ona kızamıyordum. Zaten zamanla o da beni Galatasaraylı yapma çabasından vazgeçip beni Beşiktaş maçlarına götürmeye bile başlamıştı.
Beşiktaş; sen bana babamdan kalan miras değil, oğluma olan borcumsun.
Sana söz büyük başkan şampiyon olamasak'ta hep şerefli olacağız!
Küçük yaşlarda benimle beraber Beşiktaş'ı tutan yakın arkadaşım da hiç olmadı. O zamanlar Galatasaray ve Fenerbahçe çok sevilirdi. Şimdilerde de Beşiktaş taraflarında bir artış olmuş. İşte en nefret ettiğim şeylerden bir tanesidir bu. Yakın çevremde de bu tarz insanları gördükçe "Lütfen Beşiktaşlı olmayın! " diyesim geliyor. Gerçekten bir takımı sırf başarıları için tutacaksanız zaten hiç tutmayın arkadaş! Duruşunuzu bozmayın!
Uzun süre şampiyonluk sevincini yaşayamadım ama Beşiktaş bir taraftardan çok daha fazlası olmaktır; adaletin, samimiyetin, dostluğun simgesidir.
Beşiktaşlılık herkese nasip olmaz!
Şereftir Beşiktaşlılık. Her şeyden önce farklı olmaktır. Beşiktaş'ın adını duyup formasını gördüğünde bile o heyecanı hissetmek ve yaşamak paha biçilemez. Feda ve vefa gibi kelimelerin layıkıyla anlam bulduğu, tarifi ve açıklanması zor bir sevgidir Beşiktaş sevgisi. Taraftarın en zor zamanlarında hep sahip çıktığı ve bağrına bastığı karşılıksız sevginin en güzel tanımıdır belki de. Bu yüzden Beşiktaşlılık herkese nasip olmaz, herkes bu aşkı yüreğinde taşıyamaz.
Şu gün Türkiye'de bir anket yapılsa herkesin takımı Beşiktaş değildir belki ancak çok yüksek oranda 2. Takımı Beşiktaştır. Çünkü Beşiktaşlılık bir felsefedir. Herkes kucaklar Beşiktaş'ı.
Zeki, çevik ve ahlaklı üçlü; Metin, Ali ve Feyyaz
Metin Tekin'in ve Ali Gültiken'in bir çok söyleşisine katılmış biri olarak söylüyorum ki onlar Beşiktaş taraftarlarının sevgisini sonuna kadar hak eden isimler. Beraber oynadıkları zamanlarda Beşiktaş'ın üst üste şampiyonluklar almasını sağlayan mükemmel insanlar sizi de bence'me dahil etmesem olmazdı.
Beşiktaşlı olmak zordur zor!
Zordur Beşiktaşlılık. Karşı tribünden yükselen tezahürata gülümsetici bir cevap vermektir. Herhangi bir maç öncesi gece heyecandan uykunun gelmemesidir. 4-0 yenik olduğun bir maçta susmak ya da kendi takımına sövmek yerine tribünde eğlenmeyi bilmektir.
Maç sonrası başı önde soyunma odasına giden futbolcusuna kendi içi kan ağlarken "başın öne eğilmesin aldırma kartal aldırma" diyebilmektir. Sadece futbolu değil; basketbolu, voleybolu, hentbolu, jimnastikte ve daha birçok spor dalını dahi takip etmektir. Akatlar spor salonunu her basketbol maçında, her voleybol maçında doldurabilmek'tir. 90 dakika susmadan musalla taşını söylemektir, "kartal gol gol gol" demektir, "o forma kutsaldır, nasip olmaz herkese" diyebilmektir.
Kaybettiğimiz her şeyin yerine biraz daha BEŞİKTAŞ koyuyoruz!
İnsanın çok sevdiği bir şeyi anlatması gerçekten de çok güzel bir duyguymuş.
scontent-frt3-2.xx.fbcdn.net/.../...51918617_n.jpg Bir tür çaresizlik ve yokluk hikayesidir Beş altı yaşlarındayım Yıldıztepe Mahallesinde oturuyoruz Evimizin tam karşısında geniş bir arsa var Mahallenin çocuklarıyla beraber sabahtan akşama kadar İt gibi top koşturuyoruz Takım falan tutmuyorum henüz ama Kırmızıyı çok sevdiğimden Galatasaray’a yakın gibiyim Kahvaltı sonrası kendimi arsaya attığım her zamanki günlerden bir gün Bir kaç arkadaş bekliyor zaten Birlikte minyatür kale maç yapmaya başlıyoruz Bir süre sonra yanımıza geliyorlar sırıta sırıta Şimdi isimlerini bile anımsamadığım iki kardeş Sırtlarında pırıl pırıl Galatasaray formaları Babaları almancı, izne gelirken almış hediye diye Nasıl da güzeller O güne kadar ne benim ne de diğer çocukların forması olmamıştı hiç Geberiyoruz kıskançlıktan Resmen geberiyoruz Devam ediyoruz bir süre sonra maça Ama kimsenin oyunla alakası kalmamış Herkesin aklı formalarda Bırakıyoruz maçı Ben fazla dayanamayıp koşarak eve gidiyorum Babam işte Annem evde Soluk soluğayım Annee diyorum, anne n’olur bana forma alalım Gülüyor annem önce Israrımı görünce de bağırmaya başlıyor Para nerde diyor, kardeşinin popona bez alamıyoruz Sen forma derdindesin Sahi ya lan Bizim paramız yok ki Zaten ben bildim bileli hiç olmadı ki paramız Neyse Çekiliyorum bir köşeye burnumu çeke çeke ağlıyorum Annem kapı aralığından bana bakıyor İyice abartıyorum ağlamayı Annem yan odaya geçiyor Takır tukur sesler Hiç dışarı çıkasım yok Ağlamayı da kestim Mal mal oturuyorum Annem sesleniyor İsteksizce yanına gidiyorum Bir şey uzatıyor bana Eski siyah tişörtümün üzerine beyaz atlet parçaları dikip Forma yapmış arkasına da 7 rakamı dikmiş Anne diyorum bu Beşiktaş forması Ben Galatasaray istiyorum
Olsun oğlum diyor bu daha güzel Hem bak 7 numara bu Feyyaz’ın forması Forma bir şeye benzemiyor aslında Alelacele çocuk avutmak için yapılmış uyduruk bir şey Ama annem o kadar güzel gülüyor ki O dakika karar veriyorum Ben artık Beşiktaş’lıyım Velhasıl neden Beşiktaş sorusunu duyduğumda Sallama cevaplar verirdim bugüne kadar İlk kez itiraf ediyorum Beş bana çok güzel gülüyordu …
Çok benziyoruz bu konuda. Liverpool dan 8 yedikten sonra Beşiktaşlı (!) arkadaşlarım takım değiştirirken ben "80 gol yesek de vazgeçmem takımımdan" diyendim. Benim babam Fenerbahçeli. Bana ne tekliflerde bulundu, forma, cep telefonu, kol saati, bisiklet... Ama hiçbir zaman bırakmadım Beşiktaşımı. Eline sağlık harika bir bence olmuş :) .
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(25-29)
+1 yıl
Bir Fenerli olarak halkın takımı Beşiktaş'ı severim. Zamanında İstanbul'da Beşiktaş ve Fenerbahçe mücadelesi olurdu yani FB-BJK derbisi en önemliydi sonra 15 Temmuzda saldırı yapan hainler halkın takımları FB ve BJK'yi küçük düşürmek için Fransız takımını yükseltti. Ve şu anda hala halkın iki büyük takımı kendini toparlayamadı.
Takım tutmuyorum ama Bjk tarihsel olarak iç yapısı kadrolarıyla salt spor olarak değil sosyal ve siyasal olarakda katkısını sunmuş ve içinden sosyalndemokrat solcu insanlar çıkarmıştır. Cumhuriyetin ekonomik sosyalndestekcisi olmuştur
Galatasaray ve Fenerbahce kötü olmadan beşiktaş şampiyon olamaz. Önümüzdeki sezon da şampiyon oldunuz oldunuz. Sonra Dursun Özbek ve Aziz Yıldırım gidecek Galatasaray ve Fenerbahce eski günlerine dönecek. Olmadınız bir daha 10 yıl göremeyeceksiniz. #Tinerifazlakaçırmayın
En İyi Cevaplar