2000 Metre Yükseklikte Harika Bir Deneyim: Yamaç Paraşütü İle Özgürlüğün Tanımını Yeniden Yaptım

Bir gün spor fenomeni olarak sevgili rehberim @SinirliBiber bana "Ekstrem sporlarla ilgili bir yazı yazmayı düşünür müsün?" diye sormuştu. Dün gibi hatırlıyorum. Adrenalin içeren ekstrem sporlar veya aktiviteler bana o kadar uzak bir konu ki. Sırf bu yüzden yazamayacağımı söylemiştim. Kendisi de çok iyi hatırlar. Aradan sadece 3 ay geçti ve çalışma hayatının içinde bir emekçi olarak uzun zamandır beklediğim yıllık iznim netleşince sevgili ailemle kendimi adrenalin patlaması yaşatan bir sporun tam merkezinde buldum. Doğa harikası Fethiye'de bulunan 1.969 metre yüksekliğindeki Ölüdeniz manzaralı Babadağ'da yamaç paraşütü yaptım. Sonuç: Olağanüstü bir deneyim.

İnsan hayatında asla, asla yoktur. Son günlerde öğrendiğim bir hayat dersi ve bunu bir kez daha, ama daha net çizgilerle algılamış olmaktan dolayı mutluyum. Asla, asla yokmuş çünkü. Hayatı fazla kontrollü yaşayan ve yükseklik korkusu da olan biri için yamaç paraşütü yapmak eşittir aklını yitirmek gibi bir şeydi benim için. Eylül ayının verdiği hafif serinlik, yazın dolup taşsa bile bu ayda daha sakin huzurlu kumsallar ve bizi bekleyen heyecan dolu bir ege macerası. Ve tabii ki o unutulmaz anlar. Aslında yola çıkarken kararsızdım. Bugüne kadar yamaç paraşütü atlayışında ihmal ve değişik kazalar sonucu 30'dan fazla kişi ölmüş. Ciddi anlamda bir risk söz konusu. Nasıl olsa bir şekilde vazgeçerim diye düşünürken annem ve erkek kardeşimle çıktığım tatilin 3. gününde harika Ölüdeniz'in eşsiz güzelliği ve atmosferi, yamaç paraşütü yapanların yüzündeki o mutluluk, heyecan. Son kararımı verdim. Hayatımda hiçbir zaman yaşayamayacağım bu deneyimi bu kez yapacaktım.

Anlatılmaz yaşanır

Karar vermek yetmiyor elbette. Bu güzelliği yaşamak ve Ölüdeniz'i bir de 2000 metreden izlemek için öncelikle 1.969 metre yüksekliğindeki dağa çıkmak gerekiyor. Dağ yolu tehlikeli ve virajlı ki içimden dualar ederek çıktım. Korku zaten o yolda başlıyor. Yamaç paraşütü firmaların kendi özel servis araçları var. En güvenlisi onlarla çıkmak. O bol virajlı tehlikeli yolu çıkarsa kişi, zaten yamaç paraşütünü fazlasıyla göze alır. Cidden çok tehlikeliydi.

Zirvede hazırlık

Nihayetinde zirveye varıldığında karşılaştığımız harika manzara. Gerçek anlamda bulutların üzerinde olmak, rüzgarın verdiği o garip his, deniz kokusu, oksijen ve az sonra o boşluğa kendini bırakacak olmanın verdiği garip heyecan. Bu duygusal süreçleri yaşadıktan sonra "haydi bakalım" diyerek yamaç paraşütü pilotumuza kulak vermeye başlıyoruz. Bir yandan bizi uçuşa hazırlıyor, bir yandan sakinleştirmeye çalışıyor, e tabii ki bir yandan da yapmamız ve yapmamamız gerekenleri sıralıyor. Heyecan dorukta. Hazırlıklar tamam. Pilotumuzun harikulade motivasyonu sizi tam anlamıyla uçuşa hazır hale getiriyor. Doğrusu aldıkları paranın hakkını veriyorlar diyebilirim.

Her şeyin başladığı yer: O meşhur yamaçtayız

Uçuşta pilotunuzun ne kadar deneyimli olduğu çok fazla önem kazanıyor. Tabii ki daha öncesinde o pilotun bağlı olduğu firmayı da çok iyi seçmek gerekiyor. Ölüdeniz'de bürosuna gidip bilgi alıyorsunuz. Fiyatlar ve diğer konularda. Ve fotoğraflı, videolu uçuş veya düz uçuş seçiyorsunuz. Elbette fotoğraflı olanı seçmek gerekiyor. Bu anları ölümsüzleştirmek çok önemli. İkisinin arasında belli bir fiyat farkı olduğu aşikar. Ucuz bir spor olmadığını sizler de tahmin edersiniz. Ancak insan hayatında kaç kere bunu yapar ki? O yüzden verilen paraya değer.

Hazırlık aşamasında dikkat edilmesi gereken çok önemli detaylar var. Mesela kesinlikle güneş gözlüğü almak gerekiyor. Ben zaten çok kullanıyorum ama çıplak gözle izlerim diyenler hata yapar. Yanınızda hiçbir şey olmaması gerekiyor. Anahtar, cep telefonu, vs. bu çok önemli. O anda artık kim varsa güvenebileceğiniz emanet etmeniz gerekli. Ben pilotun paraşütte küçük bir çantası vardı. Ona emanet ettim telefonumu. Manzara güzel, hadi bir sigara yakayım derseniz ölüm riskini %100 artırmış olursunuz. Çünkü öğrendiğim kadarıyla sigara içerken rüzgarın da etkisiyle elinden uçup paraşütü delme olasılığı var ki düşünmesi bile korkunç.

Anne, her yerde annedir dedikleri tam da bu olsa gerek. Gökyüzünde paraşütlerimizi görüyoruz ve zamana yaklaşıyoruz. İşte tam o anlarda annem "Ben kuzumun paraşütünü de severim." diyerek resmen sevmiş paraşütümü. Pilot bu anı kaçırmamış. Biz de böyle bir aileyiz. Yapacak bir şey yok. :)

Hazırlanma yeri bir yamaç. Yamaç tehlikeli bir yer. Size şöyle anlatayım; bir anlık sakarlık, dikkatsizlikle daha uçuşa geçmeden aşağı düşme tehlikeniz var. O yüzden o heyecan ve mutlulukla bunları da göz ardı etmemek gerekiyor. Tüm hazırlıklar tamam ve işte o an geldi. İnsanın belki de hayatında bir kez yapabileceği, korku, heyecan, mutlulukla karışık bir adrenalin. Ölüdeniz'in insanı sarhoş eden manzarası ve bulutların aşağınızda kaldığı bir atmosfer. Tam anlamıyla muhteşem. :)

Ve gökyüzündeyim

İşin bu kısmı biraz psikoloji, biraz felsefi, biraz da "anlatılmaz, yaşanır" klişesinde cümleler içeriyor. Yaklaşık 30 ile 40 dakika arası süren olağanüstü bir deneyim. Yeniden doğmak gibi bir şey. Mutlaka herkese öneririm. Özellikle Ölüdeniz manzaralı yamaç paraşütü gerçek anlamıyla bir efsane.

Mutlu kalın:)