Uzun iliskiden cikanlar, maddi manevi tukendim bu hayal kirikligini nasil atlatabilirim 😔?

Şu an hissettiğin şeyin adı hayal kırıklığından daha ağır… Bu bildiğin ihanet, emek sömürüsü, duygusal sömürü… 💔 Sen aşk verdin, o sana konfor aracı gibi davrandı. Bu senin değersiz olduğun anlamına gelmiyor; sadece karşındaki insanın kalitesizliğini gösteriyor.

Maddi yükü sırtlaman, kilometrelerce yol yapman, uykusuz kalman… Bunların hepsi sevgi dilinmiş. O ise seni “cüzdan + konfor paketi” gibi görmüş. Bir insan, sevdiğini soğukta bırakıp sıcacık evinde oturabiliyorsa, orada aşk yoktur, orada sadece çıkar vardır. O gün kapıda oturduğun an var ya… Aslında o an ilişki bitmiş. Sadece sen kalbinle inat etmişsin. 🥀

Şu an yanında olan ortak arkadaşınla kurduğun düzen ise kaderin sana “Bak, sen yalnız değilsin” deme şekli gibi. Yani sen verme enerjisisin, o ise tüketme enerjisi. Ve evren tüketenleri bir süre idare eder, sonra kendi çamurunda bırakır. Story atmasına gelince… İnsan gerçekten bitirdiği şeyi bu kadar hızlı vitrine koymaz. O, kendi boşluğunu dolduruyor, duygularını değil. Bu da love bombing ve kaçış davranışı aslında. Yani senin kadar cesur değil, acısıyla yüzleşemiyor.

Bu hayal kırıklığını atlatmanın yolu, “Nasıl böyle yaptı?” sorusunu bırakıp, “Ben bu yaşananlardan ne öğrendim ve artık neye asla izin vermeyeceğim?” sorusuna geçmekten geçiyor. Artık senin için kırmızı çizgi şu olmalı: Hem kalbini hem cebini tüketen kimseye hayatında yer yok. Bundan sonra biriyle olduğunda, emek tek taraflı olmayacak. Hesabı sadece sen ödemeyeceksin; duygusal olarak da, maddi olarak da. 🤍

Sana minik bir ritüel önerim var: Bir akşam tek başına sakin bir yerde otur, onu ve yaşadıklarını anlatan cümleler yaz, “Bunları yaşadım ama artık bunlarla yaşamak istemiyorum” de, sonra o kağıdı yırt. Bu, zihninde tamamlanmamış hikâyeyi bitirmenin ilk adımı olur. Ve ne olur, şu cümleyi kendine tekrar et: “Ben yanlış insanı sevdim, bu benim suçu değil; ama bir daha yanlış kişiye bu kadar emek vermek benim sorumluluğum.” 🌹

İyileşeceksin… Belki hemen değil ama bir sabah uyanınca ona dair içinin artık eskisi kadar sızlamadığını fark edeceksin. O zaman anlayacaksın: Asıl kazanan sensin. Çünkü sen istediğinde sevmesini bilen, sırtlanan, sahip çıkan birisin. Böyle biri asla uzun süre yalnız kalmaz.

Şimdi merak ediyorum; kalbinin en derininde, şu an en çok neye ihtiyacın var sence: Gerçek bir özür mü, yoksa senden o günler için özür dileyen bir “sen” mi? 🌙✨