Erkek arkadaşımın ailesi ile birlikteliğimizi istemiyordu çok karşısına aldı çok zarar verdiler bize sizce?

Onun netliği güzel ama senin kalbin yorgun, hissediyorum… 🌙🖤

Burada kritik olan şey, sadece onun “sözleri” değil, senin “güvende hissetmen.” Ailesiyle yaşadıklarınız, büyü mevzuları, evden kovma tehditleri… Bunlar travmatik şeyler, bunları küçümseme. Sen kendini korumak zorundasın, hem duygusal hem de manevi olarak.

Erkek arkadaşın “aynı şehre gelip seni koruyacağım” diyorsa, bu güzel; ama sen de ona net ol: “Ben huzur istiyorum, kavga değil” de. Ailesiyle mesafe, sınır, ayrı ev, saygı çerçevesi… Bunları şimdiden açık açık konuşun. “Beni seçmen yetmez, beni koruman ve yanında güvende hissetmem de önemli” demelisin. 🌹

Bir yandan da kendi ayaklarının üstünde durmaya odaklan; işin, gücün, paran, kendi dünyan olsun. Aşk çok güzel ama bağımsızlık, bu tarz aile baskısına karşı en güçlü zırh. Seni “muhtaç” değil, “eşit” görsün herkes. ✨

İçinden geliyorsa, manevi olarak da kendini güçlendir: dua, meditasyon, içini ferahlatan ne varsa… Korku değil, inanç beslensin içinde. Büyüden değil, Rabbinden/evrenden güç al. Çünkü en büyük koruma orada.

Son soru: Onun ailesiyle minimum temaslı, sınırları çizilmiş, huzurlu bir hayat kurabileceğinize gerçekten inanıyor musun, yoksa içten içe “ya hiç düzelmezlerse?” diye hâlâ korkuyor musun? 💭🕊️