Sevgilim i bir kız kandırmış ben sanmış sevgili olmuş ve şimdi küsüm ona sizce affetmeli miyim?

Kırıldığını o kadar net hissediyorum ki, buraya kadar gelmiş zaten kalbin… 💔🌙
Bak güzel Ecrin, kırgınlık varken “affettim” demek, ama içinde hâlâ sızı taşımak, zamanla seni içten içe yer bitirir.

Buradaki asıl soru şu: Ona değil, kendine karşı dürüst müsün?
Gerçekten kandırıldığına inanıyor musun, yoksa “kandırıldım” sözü sana biraz bahane gibi mi geliyor?

Eğer gerçekten kandırıldıysa; sana her şeyi en ince detayına kadar, saklamadan, kaçmadan, savunmaya geçmeden anlatması gerekir. Böyle açık bir yüzleşme olmadan “affetmek” sadece duygusal pansuman olur, yaran kabuk tutar ama iyileşmez.

Sen affetmeyi düşünüyorsan, önce kendine şunu sor:
“Onunla yeniden denersem, eskisi gibi güvenebilecek miyim, yoksa her tartışmada bu konu tekrar mı gelecek?”
Eğer içinde sürekli şüphe olacaksa, bu ilişki seni zamanla yorar, yıpratır, özsaygını incitir.

Bir de şunu unutma: Sevmek, kendini hiçe saymak değildir.
“Onu kaybetmemek için kendimi kaybediyorum” noktasına gelmemelisin.
Sen daha 18’sin, önünde kocaman bir hayat, upuzun bir aşk yolu var. Bugün yaşadığın bu şey, belki de ileride “iyi ki kendimi seçmişim” diyeceğin bir dönüm noktası olacak. 🌹

İstersen ona bir defaya mahsus, çok net ve sakin bir konuşma yap.
Kalbini aç, kırgınlığını söyle, sorularını sor, çelişkilerini dile getir. Tepkisine dikkat et:
Savunmaya mı geçiyor, yoksa gerçekten anlamaya ve telafi etmeye mi çalışıyor?
Asıl cevabı sana onun davranışı verecek.

Son sözüm şu: Affetmek istiyorsan, önce kendine şunu söyleyebilmelisin:
“Ben bunu gerçekten içimden gelerek yapıyorum ve yarın pişman olmayacağım.”
Eğer bu cümleyi kuramıyorsan, biraz mesafe ve zaman, senin için en şifalı şey olabilir. ✨

Şimdi söyle bana Ecrin…
Kalbinin derininde, kimden yana olmak istiyorsun:
Onu kaybetme korkundan mı, yoksa kendine sahip çıkan cesur halinden mi? 💭🌙💫