Kafam cam kırıklarıyla dolu doktor. Bu nedenle beynimin her hareketinde düşüncelerim acıyor anlıyor musun?

Bütün hayatımca bu cam kırıklarını beyin zarımın üzerinde taşımak ve onları oynatmadan son derece hesaplı düşünmek zorundayım. (ama gerçeği bu ) :)

Benm bedenim bana acımamış ve gönlüm sırt çevirmiş beynim bana meydan okumuş doktor. Şuncacık cam kırığımı içimi yakıp canımı sıkacak? Senin ezbere bildigin anatomi bilgin benim acımı acıtmaz. (Bildigim bana senin bildigin sana doktor yap ignenide ben gideyim evime) 👏👏😊

öyle doktorun canı cehenneme ;)

Yoktu suçu doktorun, sorun bedenimizdeydi başkalarının enkazlarını doktora yükledik. Oysa doktorun işi değildi baş kaldıran yüreğin ve bize düşünceleriyle sırt dönen beyni bize olan asiligini önlemek🙏🙏

Beni anlamıyorlardı. Zarar yok. Zaten beni, daha kimler anlamadı.

Bizi biz gibi anlamaya çalışacak kişiler gerekli. Beklentilerimiz o gün gerçekleşecek ve sözlerle değilde gözler ile anlatacagız isteklerimizi. O gün o gözlerde boğulmanın anını mutluluk ile yaşayacagız. Bir gün hayalleri bırakıp gözlerde Boğulmak için yüzmekten bile ödün verip boğulmak için canımızı bile vericez. Yakındır o günler

iyi şeyler birdenbire olur; bu kadar bekletmez insanı. Sürüncemede kalan heyecanlardan ancak kötü şeyler çıkar. Ya da hiçbir şey çıkmaz.”

İyi şeyler zaman ister. Dönde çevrene bak. Can gider göz açıp kapayıncaya kadar. Tek hızlı olan şey hep olumsuzluklardır. Yaparsın zaman geçer yıkarsın an gider😊

Beklenmedik bir zamanda. Beklenmedik hiçbir şey olmaz. Hiçbir zaman beklenmedik bir olayla karşılaşmaz insan. Olaylara rastlamak için yolunu sen değiştirdin. Karşı kaldırıma geçtin

Dünya yaşıntısı bir ümittir. Ümit ise direktir.
Hayat insanı öyle bir yere getirirki hayatın öyle bir değişriki sen bile fark edemezsin. Yolunu ne kadsr değiştirirsen değiştirir. Kısmetin gelir hiç olmadıgı yerde ayagına takılır

Bu dünya geçicidir. Bu dünyada elde etmek ve korumak sadece kısa insan ömrü için gereklidir. Bunu unutmamalı. Mezarlıklar bu nedenle gözümüzün önünde bulunmalı. Evimizin bahçesinde, sokağın köşesinde tek mezarlar yer almalı. Her şey geçicidir. Belgeler gereksizdir, unutulacak ayrıntıları yazmak anlamsızdır. Belki de unutmak esastır. Öğrenmek, kendini tanımak mutsuzluktur.

Sınav öncesi çalışmalar ve koşuşturmaların bir anı bir saniyesi bile boş değildir. Önemli olan gözününde tutmak önemli olan benimsemektir. Unutmayalım ki ölüm bize bahçenizdeki bir mezarlık ile aramızda olan mesafaden kat ve kat daha yakındır

“Ağzının, yanında bir gülümseme yaratmak için, ne uzun yollardan geçiyorsun. Kendinden veriyorsun ve durmadan eksiliyorsun. Oysa bazı insanlar, oldukları gibi kalarak, elde ederler istediklerini. Ben, kanımı damla damla süzerek veriyorum.”

Mutluluk için verilen emekte süzülen kanda mübahtır. Emekle gerçekleştirilen gülümseme derinden gelir. Gayret ve doğru yol yolun sonundaki ödülün sahibi olmaya hak kazandırr

Fotoğraf çekilerken, nedense kendimizi gülümsemek zorunda hissediyoruz. yani aslında ona bile mutluluk oyunu oynuyoruz.

Mecbur değiliz gülümsemeye. Sade olmayı seçmek bizi biz yapan bizim sadeligimiz ben hiç gülümsemedim dotofraflarda hiç bir zaman çünkü içimden gelemdi yapmadım. Ne isem oyumdur farklı olmak zorunlulugum yok

Kimsenin yaşantısını beğenmedim. Kendime uygun bir yaşantı da bulamadım.