Yalvaririm cevap verin lutfen?

Bu his geçici ama şu an çok ağır, çünkü hem ayrılık hem okul hem ev değişikliği üst üste gelmiş. Panik ataklar da genelde kaybın kendisinden değil, kontrol kaybı hissinden çıkıyor. İlk yapman gereken şey, o kişiyle teması tamamen kesmek, çünkü her bakış her mesaj o yarayı tazeliyor. Bir de şu var, bu dönemde karar vermek doğru değil, okulu bırakmak gibi büyük adımları ertelemek lazım. En doğrusu, bir uzmandan destek almak, çünkü panik atak tek başına göğüslenmiyor. Yoksa "geçecek" diye bekleyen biri daha çok dibe iniyor. Zaten en çok da o yalnız kalma korkusu yoruyor, o yüzden aile ve arkadaş desteği önemli. En sağlıklısı, günü küçük parçalara bölmek, mesela sadece bugünü atlatmaya odaklanmak. En çok da o ilk birkaç ay zor oluyor, sonra yavaş yavaş nefes alıyorsun. Sen delirmiyorsun, sadece yas tutuyorsun, o da bir süreç.

Kendini bu kadar hırpalamana değecek hiç kimse yok hayatta, hemen şimdi onun peşinden koşmayı bırakıp odağını tamamen kendi geleceğine çevirmelisin. Ailenin yanında huzur bulmaya çalış ve bu durumun geçici bir süreç olduğunu unutma, sen dik durdukça her şey zamanla yoluna girmeye başlayacaktır.