Kendine şifa olamayana başkası şifa olabilir mi?

Evet, olabilir. Bazen bir insanın sevgisi, kendimize veremediğimiz şefkati bize hatırlatır. Yaralarımızı bizim yerimize iyileştirmez ama yanında güvende hissettiğimiz biri, içimizde unuttuğumuz iyileşme gücünü yeniden ortaya çıkarabilir. Gerçek şifa, birinin bizi kurtarması değil; onun sevgisi sayesinde kendimizi yeniden sevmeyi öğrenmemizdir.

Kendi yarasını sarmayı beceremeyen birinin, sırf başka biri tuttu diye mucizevi şekilde iyileşmesini beklemek biraz hayalcilik olur. Sevgi harika bir destektir, insanın içini ısındırır, yükünü hafifletir ama sihirli bir değnek değildir. Başkası size en fazla fener tutar, o karanlıktan kendi ayaklarınızla çıkacak olan yine sizsiniz. Kendi içindeki yangını söndürmeye niyetin yoksa, dünyadaki bütün itfaiyeler toplansa fayda etmez. İyileşme dışarıdan ithal edilen bir şey değil, insanın kendi içinde başlattığı bir öz saygı meselesidir.

Olabilir ama tek başına yetmez. Bazen birinin sevgisi, ilgisi ya da yanında durması insana gerçekten iyi gelir ama içeride hiç çaba yoksa bir yere kadar taşır. Başkası destek olur, elinden tutar; insanın kendi yarasını tamamen onun kapatmasını beklemek ağır bir yük olur.