Yoğun bakımda yatan ve son evre KOAH olan babam için bu suçluluk ve nefes darlığı hissiyle nasıl başa çıkabilirim?

Babam son evre koah'tan hastanede yatıyor, durumu kötü, yoğun bakımda yatıyor. Onun halini gördükçe ben kahroluyorum, nefes almak bile zulüm geliyor. Yoğun bakımda göremiyorum, elini tutamıyorum, yemek yiyemiyor, doğru dürüst uyuyamıyor. Onlar aklıma geldikçe kahroluyorum. Yoğun bakıma yatmak istemiyordu, çok korkuyor, panikliyordu. O oradayken ben nasıl yemek yerim, nasıl gülerim diye kendi kendimi mahvediyorum. Acı çekiyor mu, ölürse ölürken çok acı çekecek mi deyip dayanamıyorum, ve en kötüsü de benim bu sevgimi zerre hak etmeyen bir baba bu ama çok üzülüyorum, duygularımı aşamıyorum