Kemoterapi aldığım gün terk edildim, ilahi adalet ve karma gerçekten işler mi?

Kanserle mücadele mi biliyordu en başından beri hep hatta en başta demiştim, iki gün sonra vazgeçeceksen hiç başlamasın ilişkimiz ama o ben hep buradayım yanındayım birlikte atlatacağız dedi, inandırdı, güvendirdi kendine, istatlarım sonucu 9 ay sonunda ailesine söyledi hastalığımı ve babası ondan olacak çocuk da hastalıklı olur dedi ve kemoterapi aldığım gün acılar içindeyken bu sözü bana çekinmeden söyledi, canımı acıtan zoruma giden cümleydi, sonra ailemi sözünden çıkamam deyip onca verdiği sözlere yeminlere rağmen korkakça kaçtı gitti günlerce secdede ağladım gözyaşım dinmedi kemoterapi almaktan kendimden vazgeçtiğim bir süreç yaşattı bana kalbimin acısını hissettiren bir süreç oldu. Her aklıma geldiğinde duş ediyorum yaşattıklarını yaşasın, karma ilahi adalete inanıyorum, şimdilerde hastalığı atlatmak üzereyim yenilendim şifamı buluyorum şükür ve öğrendim ki ayrıca bana kendimi suçlu hissettiren babasının dediği ondan olacak çocuk da hastalıklı olur cümlesi kanser olmak benim suçum gibi hissettirdiler, doktorumdan öğrendim ki benden olan çocukta bu hastalık olmazmış taşıyıcı değilmişim bu cümleyi duyunca dünyalar benim oldu işte, her şey yoluna giriyor hâlâ canım acıyor ama geçiyor