Pazartesi Sendromu Yaşıyor musunuz?

Pazartesi sendromu bir günün hastalığı değildir;ruhun, kendine ait olmayan bir hayata uyanırken çıkardığı sessiz bir itirazdır. İnsan pazartesiden değil, saatin çalmasından önce bitmiş bir özgürlükten yorulur. Hafta sonu, kısa bir kaçış;pazartesi ise gerçeğin kapıyı sertçe çalmasıdır. Bu sendromdan kurtulmanın yolu,
pazartesiyi sevmek değil, her güne biraz kendini katabilmektir. Eğer bir hayat, sadece iki gün yaşanabilir, beş gün katlanılabilirse;orada sorun takvimde değil, yönsüzlüktedir. Kurtuluş;Pazarı uzatmakta değil, Pazartesiyi anlamlandırmaktadır. İnsan, anlam bulduğu yorgunluktan kaçmaz. Kaçar çünkü anlamsızdır. Ve bazen pazartesi sendromu, gitmen gereken yeri değil,
gitmemen gereken hayatı işaret eder.