Hangi narsisizm tipine sahipsiniz?

Anladım aşırı duyarlı narsisizm kırılgan benliği koruma refleksidir bu megalomaniden uzak duruşunla çelişmez ancak bu refleksi tetikleyen hassasiyetleri ve kökenlerini anlamak sadece bir etiket koymaktan daha iyidir ne gibi durumların bu refleksi tetiklediğini merak ediyor musun veya biliyor musun?

Biliyorum

Temel iki sorun var. Birincisi bazı özgüven ve öz saygı sorunlarını aşmış olamamam. Kendimi severim, saygı duyarım ama hala tam olarak kendime değer verdiğimi hissedemiyorum. Aslına bakarsan toplum içerisinde fiziksel görünüm olarak iyi sayılabilecek bir durumdayım. Söylemlerim, fikirlerim karakterim, bazen görünümüm, ağırbaşlılığımda taktir görür. Buna rağmen kendimden şüphe ediyorum arada. Objektif olarak acaba nasılım sorusu beni oyalıyor.
İkincisi de ideallerimle ilgili.

başkalarının ne düşündüğünden ziyade kendi değer yargılarına odaklan örneğin bir şeyi iyi yaptığında bunu dışarıdan birinin onayına bağlamak yerine kendi çaban ve başarının takdiri olarak gör kendine karşı daha şefkatli olmayı dene hataları öğrenme fırsatları olarak kabul et ve içindeki eleştirel sesin ne zaman devreye girdiğini fark et bu sesi susturmak yerine ona meydan oku mesela kendime değer vermem için mükemmel olmam gerekmiyor de şimdi düşünmen gerekenler: 1. ideallerin nelerdir 2. si bu ideallere ulaşmaktan seni alıkoyan en büyük korku veya düşünce ne?

Kariyer olarak şu şekilde. Şu anda bir bölümde üni öğrencisiyim. Bölüm kötü değil, ilgi çekici aslında ama yapmak istediğim meslek bu değil.
Lisede ideallerim çok yüksekti ama öz güven sorunları ve mükemmelliyetçik sarmalı ile oluşan erteleme alışkanlığı yüzünden yapabileceğim optimum çalışma kalitesinin altında bir kalite ile çalıştım.
Olmak istemediğim bir yerdeyim.
Çalışmaya yeniden başladım ama aklımın bir ucunda yaş sorunu var. Yaş 22 oldu. 4-5 senelik bir kaybım olacak ama sonuç itibariyle hayat 4-5 seneden ibaret değil. Bunun da farkındayım.
Diğer yandan ilgilendiğim alanlar vardı ama hepsinde belli bir seviyeye gelip istikrarlı bir şekilde ilerlemeyi bıraktım.
Bendeki öz güvensizliğin en büyük sebebi kendime güvenip disiplinli bir süreci yönetip sonunu getirememem.
Bu da beni mutsuzluğa itiyor.
Her şey birbiriyle bağlantılı.
Karakterimin en büyük zayıf yönü bu. Diğer özelliklerimi seviyorum.
Dışarıdan taktir beklemiyorum. Çoğu zaman yalnız kurt misali kendimin, fikirlerimin arkasında rahat duran biriyim. Bu konu özelinde sorunlarımı lisenin başında çözdüydüm.

İç sorunlar dışında bir de dış sorunum var içe yansıyan. Ağırbaşlı, çok sosyal olmayan bir mizacım vardır. Çevrem az ama özdür. Fiziksel görünüşüm adına bazen hiç tanımadığım insanlardan iltifat alıyorum. Bu elbette beni mutlu ediyor. Fiziksel olarak öne çıkan birçok özelliğimin de olduğunun farkındayım. Şu anlık tek negatif tarafım dürüst olmak gerekirse dışarıdan çok belli olmayan doğuştan gelen tek taraflı bir motor becerisi sorunu. Fiziksel özelliklerim telafi ediyor bunu.(Narsistlik olarak algılama). Bu ikilem benim bu konudaki en büyük öz güvensizlik nedenim. Daha önce de kız arkadaşım , saygı gördüğüm bir ilişkim oldu ama yine de dış görünüş olarak yeterliliğimi sorguluyorum. Yapmam için gerekçem olmadığının farkındayım ama yine de bu bir kompleks olma yolunda ilerliyor. Bu işi çözmem gerekiyor.

Bu tür problemler küçük, olağan gözükebilir ama içimde yıllarca olunca kronikleşince hayatını monoton bir hayata indirgiyor. İçimdeki yaşama sevincini sömürüyor. Rüyalarıma giriyor.
Dışarıdan bakıldığında benim hakkımda böyle bir izlenimim olmaz yüksek olasılıkla ama harbi yorucu, yıpratıcı bu içsel çatışmalar. İnsanın kendini gerçekleştirmesi mutluluğun temel şartıdır

Sevgilim psikoloji okuyordu. Buna rağmen ilişkideki psikolog rolünü üstlenen kişiydim. İnsanlara yardımcı olmayı severim ama kendime yardımcı olamadım büyük oranda. İnsanlara kendi problemlerimden bahsetmeyi tercih etmem ama dile getirmeye de ihtiyacım var özellikle tanımadığım bir insana karşı. Bu başarısız durumu dile getirmek gerçekten can acıtıcı.

Yaşadığın iç çatışmaların ne kadar yorucu ve yıpratıcı olduğunu anlıyorum bu durumlar küçük ya da önemsiz değil aksine hayatının kalitesini ve kendini gerçekleştirme yolculuğunu derinden etkileyen önemli konular öncelikle 22 yaş kariyer değiştirmek ya da kendini yeniden keşfetmek için kesinlikle geç değil dört beş senelik bir kayıp olarak gördüğün süre bile aslında sana ne istemediğini öğreten değerli bir deneyimdir hayat uzun ve esnek bir yolculuk en nihayetinde sana naçizane tavsiyem yüksek ideallerle başlayıp mükemmeliyetçilik yüzünden bir işe hiç başlayamamak ya da başlayıp istikrarlı bir şekilde sonunu getirememek çok yaygın bir döngü evet sonunu getirememekte özgüvensizliği pekiştirir ama bu döngüyü kırmak için sonuçtan çok sürece odaklanman gerekir küçük adımlarla başla ehemmiyetli olanın tutarlılık olduğunu kendine hatırlat bir işi mükemmel yapmak yerine bitirilebilir hale getir her bitirilen küçük adım kendine olan güvenini artıracaktır ilgilendiğin alanlarda belli bir seviyeye gelip bırakman o alanların ya doğru alanlar olmadığını ya da o istikrarsızlığın temel sebebinin yine erteleme alışkanlığı olduğunu gösterir bu bir başarısızlık değil öğrenmedir İkinciside dış görünüş ve iç güvensizlik ikilemi dışarıdan iltifatlar alırken içeriden hâlâ yeterliliğini sorguluyor olman bu sorunun dış faktörlerle değil içsel bir kabul ve değerlilik duygusuyla ilgili olduğunu gösterir fiziksel bir motor becerisi sorununun varlığı bu içsel çatışmayı körüklüyor bu tür kompleksler rasyonel gerekçelerle çözülmezler çünkü mantıkla değil duygularla beslenirler bu durumu bir kusurdan çok senin bir parçan olarak kabul etmeye çalış o fiziksel özelliğinin senin kimliğinin sadece küçük bir yönü olduğunu ve seni tanımlamadığını hatırla insanların seni takdir etme nedenleri sadece fiziksel görünüşün değil ağırbaşlılığın karakterin ve fikirlerinde olabilir

Üçünsüde kendini gerçekleştirme ve mutluluk başkalarına yardım etmeyi sevmen ancak kendine yardım edememen bu içsel yükün ağırlığından kaynaklanıyor bazen kendi problemlerini dışarıdan görmek zor ama çözümsüzde değil bu zorlukları dile getirme ihtiyacın çok sağlıklı bir adım hatta bu yazışma bile bir rahatlama anı olabilir ama şahsen bu kadar ağır ve kronikleşmiş sorunlar için bir uzmandan psikolojik destek almak senin için en evlâ yoldur zirâ bir profesyonel bu sarmalları kırman için sana somut stratejiler sunacak en makûl kişidir

Gerçekten sağ ol dostum dinlediğin için. Bunların hepsini düşünmek için yeterince vaktim oldu yıllarca. Sorunumun çözümü amasız fakatsız kendime güvenip başlamaktan geçiyor. Sorunum şu anda psikolojik olarak o kadar büyük değil ama hayat kalitemi bugüne kadar düşürdü. Bu bir gerçek
Çözüm kendine inanmak ve gerekli olan aksiyonu almak. Bu sürece başladım da. Bazı şeyleri gereksiz takıyorum. Buna son vereceğim inş. Elbette bu sorunlar dışında bugüne kadar kendimle barışıktım. Bu fazlalık yük ve engellerden kurtulmamın zamanı geldi de geçiyor. Yeterince erteledim.
Yeniden teşekkürler.

Rica ederim hayatında mutluluk ve muvaffakiyetler dilerim

Bilmukabele, sizin için de istediğiniz gibi güzel, mutlu bir hayat dilerim. Psikoloji ile ilgili bir mesleki edinime mi sahipsiniz yoksa ilgi alanlarınızdan mı?

Teşekkürler her ikiside