Psikolog var mı acaba?

Güvensizlik, doğrudan bir olayın değil, birikmiş deneyimlerin, haberlerin, hikâyelerin ve toplumun ruhunda biriken korkuların yankısıdır. İnsan, dünyayı kendine güvenle açmak ister; fakat her gün şiddetin, hilenin, yalanın örnekleriyle karşılaşınca içsel kapılar birer birer kapanır. Böylece ruhumuz, kendini korumak uğruna bir zindana çekilir. Sonuçta güven, cesaret ister. Ama bu cesaret, büyük bir savaş narası değil; belki sadece bir selam, küçük bir sohbet, samimi bir göz temasıdır. İnsanı insandan ayıran duvarlar, işte böyle küçük çatlaklardan ışık alır. Ve bir gün fark ederiz ki: Herkes bizi yaralayacak diye beklerken, aslında yanımızdan sessizce geçip giden birçok iyilik fırsatını da kaçırmışız.