Gittiğim psikolog asperger olabilirsin dedi böyle bir şey olabilir mi ya?

Yani o yüzden sordum

Bir sürü şey var yorumlarda okuyabilirsin istersen. 😊 Ilgin için teşekkürler sonra bana yazabilirsin buraya yorumunu cevaplarım

Evet belli rutinler var. Rutinler dönem dönem değişir ama mutlaka bir rutin olur. Mesela evin yakınında AVM vardı ben belirli bir sıklıkta belirli bir saatte yürüyerek giderdim, orada belirli yerler geziliyor tabi. Çocukken de mesela belirli rutinler vardı her gün aynı. Sonra bir konuyu öğrenmeye kalktım dikkatimi de çekmeyi başardı o konu, saatlerce o konuya yogunlasirdim. Yemeden içmeden kesilme derecesinde. Şimdi de evin yakınında 3 market var birbirine yakın market alışverişi deyince üçüne de belirli bir sırayla gidilir belirli şeyler alınır. O şey evde varsa yine de alasim gelir. Muz mesela çok alırım 🤣 ama kendimi durduruyorum artık yani elim gidince evde var diyorum.. kuaför tercihim hep aynı evet ama çoğu kadın oyle bence erkekler de öyle. Heo aynı mahalle berberine gidilir. Aslında toplumda pek çok kişi otistik eğilimlere sahip. Mesela günde 8 saat Instagram'da zaman gecirmek de otistik oruntuye uygun ama o insan otistik mi hayır. canım sadece 🤣 haftada 3 gün iş çıkışı spora giderim, bana çok disiplinli demişlerdir ama aslında o ritüel olmasa eve erken geldim ne yapacağımı bilmiyorum. O yüzden yapıyorum. Bari evde zaman öldüreceğime sporumu yapıyorum.

6 ayda bir aynı kan tahlilleri işyerinde yapılır. Işyeri hekimi ile benim istediğim tahliller çıkmadı diye tartıştığım olmuştur. Işyerinde bize hizmet veren insanlarla bir şekilde başım belaya girmiştir, yöneticiler çağırmıştır böyle bir durum yaşanmış bir daha olmasın gibisinden.. insan ilişkilerim iyi değil yani anlayışlı olamıyorum. O anki durumu ters algılıyorum, beni test etmeye çalışıyor ya da bana saygı duymuyor gibi. Orada sinirleniyorum işte. Halbuki o insanın o anki ihtiyacı benim düşündüğüm şeyle alakasizdir.. 20'li yaşlarımın başında annem odamı topladı diye öfke nöbeti geçirdiğim oldu kaç kez. Bana dolap almışlar dolabı oraya buraya çarpa çarpa oynatiyorum mesela hirpaliyorum ağlıyorum vs.. çünkü alışık olmadığım bir nesne. Sonra sevdim tabi şimdi o dolabi atamam alıştım. Gardrobumu değiştirmeyi düşündüm ama yapamadim. Annem de odamda eşyalarımı benim alıştığım düzenden farklı yerlere koyunca öfke nöbeti işte.. bizim ailede perdeleri indirme olayı olarak tanınır 🤣 perdeleri yırttım aşağı indirdim. Yani o zaman mesela neden beni psikiyatriye götürmediler. Ben onu düşünecek durumda değilim.. o an götürse ve uygun ilaç tedavisi baslansa daha iyi sosyal ilişkilerim daha iyi iş hayatım olabilirdi

Şimdi öyle bir öfke nöbeti geçirmem bu arada yanlış anlaşılmasın.. ama annem benim evime gelip eşyalarımın yerini değiştirmeye başlayınca sınırlarım aşılıyor gibi hissediyorum çünkü öyle zaten.. tatlı tatlı söylerim anlayışlı olmaya çalışırım ama devam ederse ben anlayışlıyim diye, patladığım oldu. Ailem benim evime gelince gürültü yapmalarından da etkilenirim, ışık da rahatsız eder. Ben onlarda kalmaya gidince de uzun süre ara lamba açık kalmıştı, bu ne dedim ya sabaha kadar mı yanacak, kalktım kapattım.. babam anladı açmadı tekrar.. tv sesini sürekli kismalarini söylerim. Mutfakta iş yapılırken durmam asla, çok ses oluyor.

Yok o kadar olmadı. Evde ses kesici kulaklık kullandığım oldu, uzun süre evden çıkmadığım da oldu. Pandemi döneminde vs. kulağımın dibinde korna çalınıyor gibi değil ama bir ses geliyorsa o dikkatimi çekiyor, odaklandığım diğer şeyden ayrılmak durumunda kalıyorum. Dışarıda gezerken kulaklık takmam evet. Sıcak diye çıkmak istemediğim olmuştur. Ailemle yaşarken daha uzun süre cikmamisimdir ama şimdi ihtiyaçlarım için bir noktada çıkıyorum. Evden çalışırken uzun süre evden çıkmadığım olmuştur. Ama otizmliysem her otizmli insanın yaşadığı deneyim farklı. Aynı olmak zorunda değil. Ağır otizmli biriyle beni karşılaştırıp sen otizmli değilsin demek pek anlamlı olmuyor. Onun derecesi farklı çünkü. Benim zekamda da bir sorun yok, çok üstün zekalı değilim ama ortalama uzeriyim. O yüzden yüksek işlevli otizm olabilir.

Bakalım yarın online biriyle görüşeceğim. Norogelisimsel bozukluklar yazıyordu ilgi alanlarında.. o daha iyi yardımcı olur belki daha çok bilgisi vardır. Tek umudum önyargılı olmaması. Otizm erkek çocuk hastalığı olarak görülüyor çünkü. Ben erkek de değilim çocuk da değilim.. ama bende bir gariplik olduğunu biliyorum.. hastalık hiç değil zaten tedavisi olmayan bir şey hastalık olamaz. Bu norogelisimsel bir durumdur..

Modum düşmez ki. Ben aynı insanım sadece tanı almış olacağım. İşyerine veririm tanı alırsam. Belki bana daha uygun bir iş verirler. Sosyalleşme konusunda sorunluyum. Bir sebep yokken sevmiyorlar mesela ya ben anlamıyorum ki sebebini. Karşılarında anlayabilen empatik biri yok.. empati benim için senden duyduğumu biraz da yumuşak bir sesle sana geri iade etmek. Empati sadece bir kelime benim için. Hem de belki benim durumum bilinirse anlayışlı olurlar ne bileyim. Kendi bilerek yaptığım bir şey yok çünkü

Hem de nasıl daha iyi insanlarla iletişim kurabilirim mimiklerimi nasıl kullanabilirim bu konuyla ilgili psikologdan eğitim almış olurum tanı alırsam.. geri bildirim verir yani bana

Sıkıntılı.. bir yerde hizmet almaya gideyim asla anlaşamam.. yani bir noktada öfke krizi geliyor.. patlıyor her şey.. arkadaşım zor insansın dedi, görüşmüyor benimle..🤣

Mesela satış danışmanına oradaki kumaşın içeriğini sorarım nasıl üretilmiş vs tüm detayları.. bir yerde sıkıntılı cevaplar veriyorlar ben de sinirlenmeye başlıyorum. İşyerinde de mesela işyeri hekimi hemşire güvenlik yemekhane personeli kim varsa önce sevmemiş sonra alışmıştır 🤣 işyeri hekimi ismimi hiç unutmaz 6 ayda bir fix kan tahlili yaptırırım.. her tahlilde aynı testler mutlaka olmak zorunda. Benim rituelim bu.

Zor olmak iyi mi bilemedim. Ben zor olunca dünya da zor oluyor. Yani mesela orada bekliyorum kasada diyelim kimse bakmıyor. Sinirlenmeye başlarım.. yani aslında ben iyi bir insan olduğumu düşünüyorum ama o an o insanın yorgunluğu ile empati kuramiyorum, anlayışı kıt bir insanım. Otobüs şoförü kapı önünde sigara içiyordu mesela ya az ötede içer misiniz içeri duman gelebilir diye tersledim 🤣 gelmez dedi, gelmez diyemez meselaa.. ben ne dediysem o.. gelir dedim biraz ötede için..

Evet zor yani kolay değil.. çünkü arkadaşlık nasıl sürdürülür fazla fikrim yok. Elimden geleni yapıyorum.

Evet mesela bir konuda tartışıyoruz diyelim masadaki herkes benim fikrimi kabul edene kadar durmam 🤣

Ikna olana kadar demiyorum bak. Ikna olmayabilir ama kabul etmek yani bir nevi he demek zorunda yoksa devam ederim bir şekilde kanıtlar manitlar 🤣

Arkadaşlık karşılıklı ilerlemeli.. beni aramayan mesaj atmayan arkadaşlarıma ben de aramıyorum mesaj atmıyorum. O yapmalı çünkü biraz da. Bunu da ben lisede öğrendim.. yakın arkadaşım arkadaşlıklar karşılıklı bir sen bir o demişti. Ben mesela o yaşıma kadar arkadaşlık böyle devam eder bir kere de ben aramalıyım diye aklıma gelmemiştir.. yani beynim norotipik insanlar gibi çalışmıyor. Noroatipik olduğumu biliyorum ben. Ortaokulda mesela herkes mahallede oynar mahallenin çocukları bana allı pullu davetiye getirecekler de ben öyle ineceğim.. her günün bir rutini var, sabah kalk belli bir saatte bir saat spor meditasyon meditasyon yapmadan önce yastıklarla balkonda kendime ambiyans kuruyordum. Her gün aynı dizilim, sonra bir saat yürüyüş, yürüyüşte kabuksuz ay çekirdeği yerdim.. böyle takip edilen rutinler vardı. Tvde gördüğüm veya ailemde duyduğum cümle ve davranışların tekrarı.. bana babaannem dırdır etme demişti bir gün, ben de ona başka bir gün annemle konuşurken dırdır etmeyin demiştim 🤣 daha böyle 10 yaşımdan küçüğüm işte..

Samimi arkadaşım sadece işyerinde var. O da ne kadar samimi olursa o kadar. Yani belli bir mesafe. Fazla özel sorun dinlemem.. sıkılırım zamanım değerli. Dışarıda işte arkadaşım aramıyor o aramadığı için ben de aramıyorum

Evet ya zaten çok fazla detay vermek susmamak otizm spektrumu 🤣 ben de bir şeyi çok detaylı anlatırım.. örneğin işyerinde bir şey soracağım oradan girerim buradan çıkarım sonra şimdi bu ne yani diye sorarım. Niye direk sormuyorsun olurlar. Ama ben önce onun mantığını karşı taraf anlasın diye anlatıyorum.. öyle olması gerektiğine inanıyorum yani

Evet tek taraflı dert dinlemeyi sevmem. Psikolog da anlamadı mesela bunu. O insanın o an sana ihtiyacı varmış falan diyor.. onunla Empati kuruyor. Gitsin o da psikologa Allah Allah 🤣 ben oraya çalışmaya geliyorum o kadar. Daha arada fazla samimiyet yokken çok özel şeyler anlatılması simetrik olmuyor. Ben seninle çok yakın olmadığım halde özel seylerini biliyorum burada bir bilgi asimetrisi var beni rahatsız ediyor 🤣

Beni ikna edemeyecekleri için tartışmaya girmiyorlar. Kardeşim çok kendi düşüncesine kabul ettirmeye çalışır ya o da otistik olabilir zaten. 🤣 Seslere karşı duyarlı. Arkadaşlıklarını kısa süreli. Sosyal ama eski arkadaşı yok mesela şu an. Benim de öyle.. benden daha sosyal biraz daha geliştirmiştir belki. Özelliklerini benden daha olumlu kullandı.

Kardeşim dışarıda anlayışlı millete karşı, ama evde zor biri.

Ben de benim dediğim yapıldığı sürece anlayışlı olurum. 🤣

Eğer asperger diye bir şey tanımlanıyor olsa olabilirdim ama istesem de olamam yani artık 🤣