Ön yargılı olmamayı ne zaman öğreneceğiz?

İnsanlar kendilerinden olmayan, farklı hayat biçimlerine, farklı kişiliklere veya farklı hastalıklara sahip canlılardan uzak kalmayı tercih ediyor olabilirler. Bunu bir varsayım olarak söylüyorum. Yapmış olduğum kısıtlı gözlemlere dayanarak yazıyorum. Bilimsel açıdan doğru olduğunu iddia edemem.

Zamanında tanıdığım bir çocuk vardı. Çocuk, ağır bir psikolojik rahatsızlık yaşıyordu. Tedavi olmak istemiş lakin yeterli imkanlara sahip olamadığı için tedavi olamamıştı. Çocuğun hastalıktan önce, yoğun bir sosyal yaşantısı vardı. Sevgilisi, dostları ve yakın çevresi vardı. Hastalığı belirginleşince, hastalığının varlığı bilinince, yavaş yavaş sosyal çevresini kaybetti. Eve kapandı ve yıllarca sürecek bir hapishane dönemine girdi. Evinden dışarıya adımını atmıyor, hiçbir insanla iletişim kurmuyor, ailesini dahi evine sokmuyordu. Konuşmaya konuşmaya, konuşması da zayıflamıştı... Tedavi olmaya gayret etmiş ama ya gerekli tam tedaviyi alamamış ya da tedaviden umduğunu bulamamıştı. Yanında bir ben kalmıştım. Beni de yaşantısına pek dahil etmiyordu. Konuşmak istediğimde başından savıyor, her fırsatta insanlıktan nefret ettiğini dile getiriyor, ''Ben bu dünyaya istemeden geldim. Ailem beni zorla attı bu hengamenin içine!'' diye yakınıyordu... Bunun bir çözümünü bulduğuna inanıyordu ve inandığı şeyi gerçekleştirerek, dünya ile bağını kopardı...

Demem o ki; insanlar, insanlık, hayat çok acımasız. Ötekileştiririz, dışlarız, çekiniriz, tehdit olarak algılarız ve bilmeden, belki de istemeden birilerinin hayatını tehlikeye atarız. Bu durum hep vardı ve hep var olacaktır.

Ön yargılı olmamayı ne zaman öğreneceğiz? Cevap: Hiçbir zaman. Biz, yani insanlık, her zaman ön yargılı olacaktır, her zaman genelleme yapacaktır, her zaman farkında olmadan ya da bilerek ve isteyerek, birilerine zarar vermeye devam edeceğiz...

Peki ne yapabiliriz? Hiçbir şey. Belki umursamama yoluna gidebiliriz. Belki gamsızlığı çözebiliriz. Bu yolların ne kadar faydalı, ne kadar işlevsiz olduğunu, zaman bizlere gösterecektir efendim.

Ne diyebilirim ki? Gönül ister hepsini yok edelim. Yaşanabilir bir evren yaratalım... Ne olacak? Öyle yaptık varsayalım... İnsanlığın olduğu yerde dertler biter mi sanıyorsunuz? Birisi biter, diğeri başlar. Sonsuz bir döngü...

Senin paylaştıkların çok mantıklı Otizm bir tercih değil ve bununla ilgili anlayışlı olmak gerekiyor ilgisi azaldıysa belki önyargılarından kaynaklıdır ama senin gibi kabul ve farkındalık isteyen biriyle birlikte olmak en doğrusu ayrıca zeki ve nörolojik olarak farklı olan insanlar bunu fark ettirmeyebilir önemli olan ön yargısız ve anlayışlı biriyle olmak