İnsanlar neden ruh hastası olmayı havalı bir şey zannediyor?

Çok yazık. Saydığın hastalıkların birine sahip olsaydın ne kadar yalnız ve zorlandıklarını bilirdin. Dislektik bir çocuğun eğitim hayatı boyunca ne kadar zorlandığını tahmin dahi edemezsin. Ailesi, öğretmenleri tarafından fark edilmemiş bir dislektik çocuğun yaşıtlarının kolayca öğrendiği konularda zorlanmasını, çocuğun beceriksizliği, tembelliği, aptallığı olarak görülmesini ve sürekli o çocuğa başarısızlığıyla bunların hissettirilmesini düşünebiliyor musun! Bütün okul hayatı boyunca o çocuk hatanın, eksikliğin kendinde olduğuna inanarak büyüyor ve adil olmayan şartlarda diğer öğrencilerle yarışıyor. Bu insanlar büyüdüklerinde farklı olanın ne olduğunu öğrenince kendileri gibi zorluk çekmiş diğer insanlarla paylaşmak istedikleri şeyler oluyor.
Senin gibi sağlıklı bir insanın huzurunda, bizim gibi ruh hastalarının kendi hallerimizi, teşhislerimizi, ilaçlarımızı, tedavilerimizi… konuştuğumuz için özür dilerim.
Bol sağlıklı günler