
- Eşini kaybeden ve 40 gün aralıksız mezarına giden Abdülhak Hamit Tarhan
Yas sürecini neler kolaylaştırabilir?
Sevdiklerimi kaybetmekten korkuyorum
Öyle bir korkum yok
Yaşını ve cinsiyetini belirt, oyunu kullan:
Lütfen yaşını seç

Yas sürecini neler kolaylaştırabilir?
sevdiklerimi kaybetmekten zaman zaman çok kaygılanıyorum. hatta onlardan önce ben ölmek istiyorum. ama bazen bu isteğim benim onları sevdiğimden değil onlsr olmadan yaşayamayacagim için. yani önce kendimi bi guvene alıp ondan sonra ne olursa olsun diyorum. bu duygular bazen çok yoruyor.
Onlar olmadan nasıl devam ederim.. Ya da devam edecek gücü nerede bulurum? Nasıl bulurum? Bu sorularla sık karşılaşıyorum. Her zehrin bir panzehir olduğunu düşünürsek ailenizin sizi kaybetmekteki acısını düşünmekte eminim sizi rahatlatmayacaktır. Duygularımızı biz seçmiyoruz haliyle bunları kabul etmek ama odak noktasına koymamak gerekir.
Hocam annem babam öldü. Sıra bende. Herkes ölecek. Ben sorguladım bazi şeyler var. Hayat bu kadar kısa iken neden insanlar kendine bu kadar değer verir ki? Kız arkadaşım uzun suredir yok. Yalnız ya da yapayalnız hissediyorum. Bazen boşa yaşadığımı düşünüyorum. İntihar düşünceleri geliyor. Ama yas geçmiş gibi. Kimse anlamıyor ya da anlamak istemiyor onlar da haklı olabilir. Ama kızlar kendilerinde ne var zannediyor ki? 60 yıl sonra herkes toprak olacak.
Mesele sanki biraz kızlar üzerindeki değeri algımız ile ilgili gibi düşündürdü bu bana :)
Sevdiklerimi kaybetmekten korkuyorum çünkü daha önce kaybettim ve dünya kaç bucak gördüm 😄
bir süre yakınlarımın vefat ettiğini başlarına bişey geldiğini gördüm rüyalarımda
Merak ettim bunun için ne yapabilirsiniz
Bunun ile ilgili bir şey yapmaya gerek var mı yok mu ona bakmak gerekir. Yani şu an yaş döneminde miyiz yoksa yas dönemi bitmiş olmasına rağmen bazı sorunlar devam mı ediyor evvela buna bakmamız gerekiyor.
Cevap
0Cevap
Hepimiz nasıl olsa bir gün gideceğiz. Ha bugün, ha yarın. Hepimiz yalnız geldik, yalnız gideceğiz. Bu yüzden çokta bağlanmamak lazım her şeye.
Konudan bağımsız 25yks de çıkan soru aklıma geliyor cevabı da zaten Abdulhak Hamit Tarhan'ın ölen eşi için yazdığı makber kitabıydi
Muhteşem 👏🏻
Yaşamdan memnun değilim ki dandik dundik korkularım olsun, hiç ölmeyecekmiş gibi dört elle yaşama sarılanlar düşünsün
Kendimizin ölüm / ölme korkusunu dışarıda bırakırsak, sevdiklerimize dair bir korkudan bahsedebilir miyiz
Bahsedemeyiz Melikşah hocam, sevdiklerini kaybetmekten korktuğunu dile getiren o ikiyüzlü insanlar bile bir ay sonra hayat devam ediyor ölenle ölünmüyor deyip yaşamına devam ediyor. Kimse sevdiklerini kaybetmenin korkusunu yaşamıyor sadece yalnız kalmaktan korktukları için sevdiklerini kaybetmekten korktuğu yalanını söylüyor. Yorumda gözden kaçırdığım argo kelimeler varsa da özür dilerim. Yorumunuz için teşekkür ederim hocam. 🌹
.. önce biraz ağladılar ama alıştılar şimdi. Aşağılık insanoğlu her şeye alışırlar.. diyor ya dostoyevski
Babamı küçükken kaybettim 15 sene oldu hâlâ acısı dün gibi çok özlüyorum
Korkuyorum çünkü daha önce ikiz çocuklarımı kaybettim şimdi bitane kızım var ve çok üzerine titriyorum, önceki olaydan dolayı kaybetme korkusu kol geziyor.
O değilde bende psikoloji okuyorum 3 e geçtim klinik açmak çok zor mu
Bağlanma korkusu hakkında konuşabiliriz.
iki eşimi de kaybettim
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?