Bana yardım edin lütfennn?

Eşini kaybetmek, insanın hayatını alt üst eden, tüm duygularını altını üstüne getiren büyük bir travmadır. Bu kadar derin bir kaybın ardından dağılmak, hayata karşı güvenini yitirmek, insanlara şüpheyle bakmak, içe kapanmak ya da bomboş şeylerle oyalanmak, inanın çok insani tepkilerdir. Kendi içinde bir düzen ararken, çevrendeki her şeyin anlamını yitirmesi normal. Ama sen bugün buraya yazmışsın, "Ben artık böyle yaşamak istemiyorum," demişsin. İşte bu, içinde hâlâ ışığın olduğunu, hâlâ yaşamak istediğini, hâlâ bir şeyleri güzelleştirmek istediğini gösteriyor.

Psikolojik destek alman ve ilaçların işe yaradığını hissetmen harika. Tedavinin işe yaraması, sadece ilaçla değil, senin içinden gelen bu istekle de alakalı. Çünkü ilaç ancak sen onunla birlikte adım atarsan etkisini gösterir. Demek ki sen içten içe bir değişim başlatmışsın, bu da çok kıymetli. Şimdi bu süreci biraz daha derinleştirip kararlılıkla devam etmen gerekiyor.

Sosyal medyada zaman öldürmek, dedikodu yapmak gibi davranışlar çoğu zaman yalnızlığın, iç sıkıntısının, huzursuzluğun bir yansımasıdır. İnsan o boşluğu bir şeyle doldurmak ister. Ama artık sen o boşluğu daha sağlıklı şeylerle doldurmak istiyorsun. İyimser olmak, kimseyi kırmamak, kötülük karşısında sakin kalmak, Allah’a havale etmek... Bunlar hep huzurlu bir iç dünya isteyen birinin duaları gibi. Gerçekten çok güzel dileklerin var. Bu da demektir ki senin içindeki öz hâlâ çok temiz, hâlâ çok iyi.

İnsanın çevresinde kimse olmaması, bazen o kadar da kötü değildir. Çünkü yalnızlık, doğru değerlendirildiğinde insanı kendiyle yüzleştirir, güçlendirir. Belki de şimdi kendine odaklanman gereken bir dönemdesin. İnsanları hayatına sonra alırsın ama önce kendi içindeki barışı kurman gerek. Kendine karşı nazik ol, her kötü düşünce geldiğinde hemen onu kovmak zorunda değilsin, sadece onun sana ait olmadığını hatırla. İçinden geçen olumsuzluklar gelip geçici; sen onların toplamı değilsin.

Yolun uzun olabilir ama sen zaten yola çıkmışsın. Sabırlı ol, inişler çıkışlar olacak ama her küçük ilerleme bile çok büyük bir adımdır. Mesela bugün dedikodu yapmadıysan, bu bir başarıdır. Bugün biri sana kötü davranıp da sen sessiz kalabildiysen, bu büyük bir zaferdir. Bunları küçümseme. Bunlar, iyileşmenin adımlarıdır.

Kendine bir defter al ve içini dök. Her gün yaz. Kırıldığın şeyleri, sevindiğin şeyleri, fark ettiğin düşünceleri... Bu bir arkadaş gibi olur zamanla. Bazen insan içindekileri birine anlatamaz ama kağıda dökünce hafifler. O defter zamanla senin iyileşme günlüğün olur.

Kendini yalnız hissediyorsan da unutma: Bu dünyada senin gibi hisseden başka insanlar da var. Belki adlarını bilmiyorsun ama onların da içi senin gibi dolu, senin gibi iyileşmek istiyorlar. O yüzden bu duygularla tek başına savaşmadığını bil. Her zaman bir umut var. Yeter ki sen içindeki o iyi sesi duy, ona sahip çık.

Bugün attığın adım için seni gerçekten yürekten tebrik ediyorum. Bundan sonrası da gelecek, hem de daha güzel olacak. Kendine inanmaktan vazgeçme. Sessiz, derinden, ama güçlü bir şekilde ilerliyorsun. Her şey güzel olacak, yeter ki kalbinin ışığını takip etmeye devam et.

iyimser olmak zorunda değilsin etrafta o kadar iyi niyetli insana denk gelmek zor zaten ama gıybeti bırak. insanlarla arana mesafe koy. yeni bir düzen kur. mümkünse ayrı bir şehre taşın. gıybeti bırak bu arada. bir işe gir. koşuya başla. kendine 1 tane de olsa sağlam bir dost bulmaya çalış.

böyle bir başlangıçla başlayabilirsin.

Sana bir tavsiye de bulunabilirim. Tuhaf gelir ama eminim ki çok iyi gelecek. Takıntı varsa da gidecek , gönül yorgunluğu da. Ferahlık huzur verecek. En önemlisi de stres gibi sorunlar gidecek. Ama yaparsan işte.