Psikolog veya psikiyatristin kadın olması bazen beni tedirgin ediyor bazı sebeplerden dolayı, ne dersiniz?

Degil tabii ki de riske girmek istemiyorum

Erkeklerden cani yanan kadınlar da çok var maalesef ve baziları tamamen erkek dusmani olabiliyor, orada bunu benden cikarir mi gibi korkuyorum. Endisem sacma olabilir ama aklimi celiyor

Dürüst düşüncelerimi söylemeye çekiniyorum psikolog kadın oldugu için. Frenlemeden konuşursam istemeden zoruna gidebilecek bir sey çıkar ve yanliş yontem uygulayabilir mesela.

Baskin kadın etrafimda degil de ilkokul öğretmenim çok travma yaratti o konuda. Kadın ağır cinsiyetcıydi tam anlamiyla erkek dusmaniydi, kizlara ne olursa olsun tolerans gosterirken erkekleri en ufak sebepten dolayi tekme tokat doverdi. Ben çok sakin bir cocuktum ama zayif goruyordu muhtelen herkes beni

Bir de kadınlar kendi cinsinin sorunlarini belirtirken erkeklerin sorunlarini çok kücümsuyor dikkate bile almiyorlar. Aynisini onun da yapmasindan korkuyorum

maalesef psikologlarin hatta doktorlarin cogu kadin

Aslinda daha anaç veya babacan bir psikolog isterdim ama çoğu benim yaşlarda ve o da biraz beni kötü hissettiriyor. Doktorların ne kadar iyi oldugundan emin degilim karsilastirmasini yapacak kadar bilgim yok ama gittigim hastane iyi aslinda. Erkek psikolog hiç gormedim odalarını gordugumde